Uzasadnienie
W skardze wniesionej w niniejszej sprawie do Sądu w dniu [...] r. skarżący Z. K., wskazując jako stronę przeciwną Wojewodę D., wniósł" "o zasądzenie, że strona przeciwna jest zobowiązana do wycofania z obiegu prawnego czynności egzekucyjnych, umorzenia postępowania egzekucyjnego i orzeczenia kto jest zobowiązany do naprawienia szkody i krzywdy z tego postępowania wynikłej."
W uzasadnieniu wskazał, że Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W., będąc organem nie posiadającym uprawnień do rozpatrywania skarg i zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, (organem uprawnionym w tym przedmiocie był Wojewoda D. na podstawie odrębnego porozumienia), przeprowadził w dniu [...] r. egzekucję administracyjną obowiązku o charakterze niepieniężnym. Wskutek wykonania egzekucji skarżący został usunięty wraz z rodziną z kwatery stałej, którą przydzielono mu na stałe decyzją z dnia [...] r. W dniu [...] r. wraz ze swoim bratem J. K. odbył spotkanie z Dyrektorem OT WAM we W. mające na celu ugodowe rozstrzygnięcie problemu lecz spotkanie to nie przyniosło rezultatu.
Podał, że OT WAM we W. poprzez egzekutora dokonał bezprawnej egzekucji w dniu [...] r. Egzekucja została wykonana na podstawie tytułu wykonawczego OT WAM we W. z dnia [...] r. Akt ten nie został mu doręczony. Obowiązek podlegający egzekucji określała decyzja OT WAM we W. nr [...] z dnia [...] r. nakazująca opróżnienie kwatery. Decyzja ta okazała się być obarczona wadą decyzji nie istniejącej, co zostało rozstrzygnięte decyzją Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. nr [...] z dnia [...] r. Organ ten stwierdził jej nie doręczenie i podał, że zgodnie z art. 104 k.p.a. nie ma ona bytu prawnego.
Nadto stwierdził naruszenie prawa przez OT WAM przy jej doręczaniu. Stwierdził również, że w mysi art. 110 k.p.a. nie nastąpiło związanie organu wydaną decyzją, ani wprowadzenia jej do obiegu prawnego. Zatem wymieniona w tytule wykonawczym z dnia [...] r. w pkt [...] podstawa prawna tego obowiązku: "prawomocna decyzja Dyrektora Oddziału Terenowego WAM W. nr [...] z dnia [...] r." nie mogła z powodu tej istotnej wady stanowić podstawy prawnej obowiązku.
Wymieniona w tytule wykonawczym w pkt 6 podstawa prawna prowadzenia egzekucji: art. 45 ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. z 2002 r., Nr 42, poz. 308) wskazuje, że egzekucję należało przeprowadzić na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W art. 3 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968) stwierdzono, że egzekucję stosuje się do obowiązków, gdy wynikają one z decyzji. W tej sprawie jest to decyzja Dyrektora OT WAM nr [...] z dnia [...] r. Decyzja ta okazała się być obarczona wadą decyzji nie istniejącej. Uzasadnione jest więc twierdzenie, że ów obowiązek nie istnieje.
Skarżący podał, że strona przeciwna została poinformowana o tych wadach w trzech kolejnych skargach, na dwie pierwsze otrzymał odpowiedź negatywną. Trzecią skargę wysłał w dniu [...] r., w której poinformował o istotnej wadzie decyzji, gdyż w dniu [...] r. doręczono mu decyzję Oddziału Rejonowego WAM we W. Nr [...] z dnia [...] r., w której stwierdzono istotną wadliwość decyzji OT WAM Nr [...] z dnia [...] r. Odpowiedź otrzymał w formie pisma bez pouczenia o możliwości zaskarżenia.
Kolejna skarga została rozpatrzona negatywnie. Uznano, że wady decyzji oraz inne wady przeprowadzonej w dniu [...] r. egzekucji są nieistotne. Odpowiedź ta stwierdza, że możliwym jest przeprowadzenie egzekucji i utrzymanie jej w obiegu prawnym, mimo nieistnienia decyzji określającej obowiązek. Stwierdzono również, że w dniu [...] r. skarżący otrzymał postanowienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego. Akt ten był wydany w dniu [...] r. i nakazywał mu wykonanie w dniu [...] r.
Tego samego dnia [...] r. o godz. [...] na ręce Dyrektora skarżący złożył wniosek o wstrzymanie egzekucji, informując jednocześnie o istotnych wadach decyzji OT WAM Nr [...] z dnia [...] r. Dyrektor OT WAM wniosek ten przyjął i obiecał pozytywnie rozpatrzyć ale w dniu następnym, [...] r. o godzinie [...] wykonał egzekucję, mimo że przedstawił Dyrektorowi OT WAM i egzekutorowi zaświadczenie, z którego wynikało, że jego stan zdrowia nie pozwalana takie postępowanie. Wyposażenie mieszkania przekazano do depozytu, a następnie po dniu [...] r. kazano wywieźć na wysypisko śmieci, o czym skarżący dowiedział się pod koniec [...] r.
W tej sytuacji uzasadnionym jest, zdaniem skarżącego, żądanie wycofania przez stronę przeciwną z obiegu prawnego zarówno aktów prawnych egzekucji, jak i czynności wykonanych na ich podstawie oraz zobowiązanie OT WAM do naprawienia szkód i krzywd z tych czynności wynikłych.
Skarżący dodał, że strona przeciwna jest zobowiązana do rozpatrzenia skarg w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji. Trzykrotnie zwracał się w formie skarg o rozpatrzenie wyżej wymienionych istotnych wad postępowania egzekucyjnego i zawsze uzyskiwał odpowiedź, że te wady są nieistotne.
Zarządzeniem z dnia [...] r. skarga została przekazana Dyrektorowi Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. celem nadesłania odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. wniósł o umorzenie postępowania, ewentualnie o odrzucenie skargi. Wyjaśnił jednocześnie, że na mocy art. 18 ustawy z dnia 16.04.2004r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. Nr 116, poz. 1203) z dniem 01.07.2004 r. oddziały rejonowe Agencji stały się jej oddziałami regionalnymi.
Zarzucił, że pismo skarżącego nazwane skargą nie spełnia wymogów skargi z tego względu, że nie zostało podpisane przez skarżącego lecz przez inną osobę, która posłużyła się imieniem i nazwiskiem skarżącego. Powyższy brak nie może być usunięty w trybie procesowym w związku z czym, w ocenie organu, postępowanie w niniejszej sprawie winno ulec umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Organ wyjaśnił, że na mocy porozumienia zawartego w dniu [...] r. Wojewoda D. działający na podstawie art. 33 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 36, poz. 872 z póżn. zm.) powierzył Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wykonywanie w jego imieniu zadań z zakresu egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym polegających na opróżnieniu osobnych kwater stałych, które to zadania stosownie do treści art. 20 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji należą do właściwości tego organu (Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego z 2002 r. Nr 89, poz. 1492). W porozumieniu jednoznacznie zostało określone, jakie czynności Wojewoda powierzył Agencji, jakie zaś pozostawił we własnej kompetencji. Między innymi w § 2 ust. 2 pkt 2 porozumienia ustalono, że środki zaskarżenia służące zobowiązanemu w postępowaniu egzekucyjnym (zarzuty i skarga), rozpatrywać będzie Wojewoda, a nie dyrektor Oddziału Terenowego WAM, co też w niniejszej sprawie miało miejsce.
Zarzucił, że w tym stanie rzeczy Wojskowa Agencja Mieszkaniowa nie może być traktowana jako organ pozwany w rozumieniu art. 32 PostAdmU ale jedynie jako strona, której praw dotyczy wynik postępowania (art. 33 PostAdmU).
Jednocześnie podniósł, że zakres kognicji sądów administracyjnych określony został w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270) i w zakresie postępowania egzekucyjnego kontroli sądu podlegają postanowienia, na które służy zażalenie oraz bezczynność organu w tych sprawach.
Podniósł, że z treści skargi nie wynika jednoznacznie, czy skarżący skarży wydane w sprawie rozstrzygnięcie (pismo Wojewody z dnia [...] r. znak [...]), które mogłoby być traktowane jedynie jako rozstrzygnięcie organu I instancji, czy też bezczynność organu. Brak jednak w skardze jakiejkolwiek informacji, że skarżący wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa, twierdzi natomiast, że jego skarga została rozpatrzona negatywnie. Z tych względów zarówno w jednym jak i drugim wypadku skarga winna zostać odrzucona.
Odnośnie żądania zobowiązania właściwego organu do wycofania z obiegu prawnego czynności egzekucyjnych, umorzenia postępowania egzekucyjnego oraz orzeczenia, kto jest obowiązany do naprawienia szkody i krzywdy z tego postępowania wynikłej organ podniósł, że ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zawiera przepisu, który definiowałby moment zakończenia tego postępowania, ani przepisu, który przy egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu nakazywałby organowi egzekucyjnemu komunikowanie informacji o zakończeniu postępowania w jakiejkolwiek procesowej formie. W ocenie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej postępowanie egzekucyjne w przedmiotowym przypadku zakończyło się z momentem wyegzekwowania obowiązku objętego tytułem wykonawczym, tj. z momentem opróżnienia kwatery położonej we W. przy ul. Z. [...] m [...].
W dalszej części odpowiedzi na skargę Wojskowa Agencja Mieszkaniowa powołała się na stanowisko NSA, iż wyegzekwowanie obowiązku przed terminem do wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania w sprawie ich rozpoznania. W niniejszej jednak sprawie skarżący domaga się zobowiązania organu do umorzenia postępowania egzekucyjnego, które jako zakończone, nie toczy się już od ponad roku, oraz do uchylenia czynności dokonanych w toku tego postępowania, które wywołały nieodwracalne skutki prawne, bowiem w dniu [...] r., działająca w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa, Wojskowa Agencja Mieszkaniowa Oddział Rejonowy we W. umową sporządzoną w formie aktu notarialnego repertorium A nr [...] sprzedała sporny lokal mieszkalny. Lokal ten stanowi więc obecnie własność osoby trzeciej, ujawnionej jako właściciel w dziale II księgi wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla W. – K. Kw [...].
Skarga więc w tym zakresie winna ulec oddaleniu.
W zakresie zaś żądania zobowiązania organu do orzeczenia, kto jest zobowiązany do naprawienia szkody i krzywdy, jaką skarżący doznał w wyniku prowadzenia egzekucji, skarga powinna zostać odrzucona. Żaden bowiem przepis ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak również innych obowiązujących ustaw, nie nakłada na organ obowiązku świadczenia usług poradnictwa prawnego, a tym bardziej udzielania porad w formie aktów podlegających kontroli sądów administracyjnych.
W toku postępowania brat skarżącego – J. K. przedłożył pełnomocnictwo procesowe ogólne do zastępowania w niniejszym postępowaniu swojego brata Z. K. (k. 36).
W toku postępowania zarządzeniem z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. Sąd wzywał skarżącego do rąk jego pełnomocnika J. K. do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie konkretnego aktu administracyjnego będącego przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi i pouczał go o treści art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego nadesłał obszerne pisma procesowe (z dnia [...] r. nazwane "wniosek" oraz "uzupełnienie skargi", a także z dnia [...]. nazwane "wniosek"), w których opisał okoliczności związane z eksmisją skarżącego z zajmowanej przez niego kwatery nr [...] położonej przy ul. Z. [...] we W., akty administracyjne i czynności podejmowane przez organy administracji w związku w wykonaniem decyzji OT WAM we W. z dnia [...] r. Nr [...], opisał nieprawidłowości, jakich jego zdaniem dopuściły się organy administracji, wykonując eksmisję oraz rozpoznając wnioski i odwołania skarżącego składane w toku postępowania egzekucyjnego.
W pismach tych skarżący kwestionował nie tylko wskazane tan akty administracyjne wydawane zarówno przez organ I, jak i II instancji WAM oraz przez Wojewodę D., ale również bezczynność w/w organów administracji.
Wobec niejednoznacznego sprecyzowania skargi, kolejnym zarządzeniem z dnia [...] r. sąd ponownie wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi skarżący nadesłał dwa kolejne obszerne pisma z dnia [...] r. i z dnia [...] r. Ostatecznie skarżący sprecyzował przedmiot skargi w niniejszej sprawie na rozprawie w dniu [...] r., co zostało zaprotokołowane. Niemniej następnie pismem z dnia [...] r. wniósł o sprostowanie w/w protokółu rozprawy. Na rozprawie w dniu [...] r. wyznaczonej po zakończeniu postępowania wszczętego wnioskiem o sprostowanie protokółu rozprawy z dnia [...] r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko odnośnie przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie sprecyzowane na rozprawie w dniu [...] r. i podał, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest:
- 1) wezwanie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dobrowolnego opuszczenia lokalu;
- 2) tytuł wykonawczy wystawiony przez Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...];
- 3) postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego;
- 4) czynności egzekucyjne dokonane w dniu [...] r.
Podał również, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest także bezczynność:
- 1) Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia [...] r. o wstrzymanie egzekucji;
- 2) Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. w przedmiocie nie wydania postanowienia o wezwaniu skarżącego do dobrowolnego wykonania obowiązku egzekucyjnego;
- 3) Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. w zakresie wydania postanowienia w przedmiocie zastępczego wykonania obowiązku egzekucyjnego;
- 4) Wojewody D. w przedmiocie nierozpatrzenia skargi z dnia [...] r.;
- 5) Wojewody D. w przedmiocie nierozpatrzenia skargi z dnia [...] r. (data wysłania [...] r.) w przedmiocie zarzutów do wydanych aktów egzekucyjnych;
- 6) Wojewody D. w przedmiocie nierozpatrzenia skargi z dnia [...] r. zawierającej zarzuty do wydanych aktów egzekucyjnych.
Postanowieniem podjętym na rozprawie w dniu [...] r. Sąd wyłączył od rozpoznania w niniejszej sprawie skargę Z. K. w sprawie bezczynności Dyrektora Oddziału Terenowego i Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W., a także bezczynność Wojewody D. w przedmiotach wskazanych przez skarżącego i wpisał do rep. SAB. Skarga w zakresie w/w bezczynności organów została zarejestrowana pod sygn. IV SAB/Wr 40/06 i przekazana do odrębnego rozpoznania.
W odpowiedzi na tak sprecyzowaną ostatecznie skargę w niniejszej sprawie w zakresie wskazanych w niej aktów administracji i czynności organ wniósł odnośnie skargi na 1) wezwanie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dobrowolnego opuszczenia lokalu, 2) tytuł wykonawczy wystawiony przez Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] oraz na 3) postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego – o jej odrzucenie.
W ocenie organu ani upomnienie, ani tytuł wykonawczy nie były podlegającymi kognicji sądu administracyjnego postanowieniami w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) lecz czynnościami materialno-technicznymi, zaś postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego WAM we W. z dnia [...] r. Nr [...] o zastosowaniu środka egzekucyjnego zostało zaskarżone przez skarżącego do Ministra Obrony Narodowej, który nie rozpoznał go jednak we właściwym trybie, uznając pismo skarżącego za skargę w rozumieniu art. 227 k.p.a. Skargę w tym zakresie należy w tej sytuacji uznać za przedwczesną albowiem przysługuje skarżącemu w dalszym ciągu możliwość żądania rozpatrzenia zażalenia wniesionego do Ministra Obrony Narodowej. Odnośnie skargi na czynności egzekucyjne dokonane w dniu [...] r. (pkt 4) zarzuciła, że ani z protokołu rozprawy, ani z dotychczasowych pism procesowych skarżącego nie wynika, czym uzasadnia on skargę w przedmiocie sposobu dokonania czynności egzekucyjnych w dniu [...] r. Organ w tej sytuacji podniósł jedynie, że czynności te miały charakter czynności faktycznych, które nie są objęte kognicją sądu administracyjnego i co których nie jest możliwe wydanie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia przewidzianego a art. 145 p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 omawianej ustawy. (art. 3 § 1 ustawy). Z treści art. 3 § 2 pkt 3) wynika, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Dodać należy, że stosownie do treści przepisu art. 52 w/w ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.(§ 3).
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest, jak ostatecznie sprecyzował skarżący:
- 1) wezwanie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dobrowolnego opuszczenia lokalu;
- 2) tytuł wykonawczy wystawiony przez Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...];
- 3) postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego;
- 4) czynności egzekucyjne dokonane w dniu [...] r.
Tak sprecyzowana skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zarówno bowiem wezwanie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dobrowolnego opuszczenia lokalu, jak i tytuł wykonawczy wystawiony przez Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] nie są postanowieniami wydanymi w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.
Zgodnie z art. 142 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j. t. Dz. U. z 2002r., Nr 110, poz. 968 ze zm.): "Odebrania nieruchomości lub opróżnienia lokalu i pomieszczeń dokonuje egzekutor, wyznaczony przez organ egzekucyjny." W myśl art. 143 tejże ustawy: "Egzekutor przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza zobowiązanemu:
- 1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;
- 2) postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu do wykonania obowiązku wydania nieruchomości albo opróżnienia lokalu (pomieszczenia) określonego w tytule wykonawczym, z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku zostanie zastosowany środek egzekucyjny w celu odebrania nieruchomości lub opróżnienia lokalu (pomieszczenia). (§ 1).
Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego. (§ 2).
Z wyżej cytowanego przepisu prawa jednoznacznie wynika, że w razie prowadzenia egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego. Powyższe środki odwoławcze służą zobowiązanemu w postępowaniu egzekucyjnym. Zarówno wezwanie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dobrowolnego opuszczenia lokalu, jak i tytuł wykonawczy wystawiony przez Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] nie podlegają bezpośredniemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Natomiast będące przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego podlegało, jak to wynikało z zawartego w nim prawidłowego pouczenia, zaskarżeniu zażaleniem do Ministra Obrony Narodowej, które to zażalenie należało wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia za pośrednictwem Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W.. Skarga wniesiona na powyższe postanowienie do sądu administracyjnego podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Wprawdzie, jak to wynika z akt administracyjnych, skarżący zaskarżył do Ministra Obrony Narodowej, który nie rozpoznał go jednak we właściwym trybie, uznając pismo skarżącego za skargę w rozumieniu art. 227 k.p.a. W tej sytuacji przysługuje skarżącemu w dalszym ciągu, jak to trafnie zauważa strona przeciwna, możliwość żądania rozpatrzenia zażalenia wniesionego do Ministra Obrony Narodowej.
Odrzuceniu podlegała także skarga w przedmiocie czynności egzekucyjnych dokonanych w dniu [...] r. Mimo wielokrotnego wezwania przez sąd skarżący nie sprecyzował owych czynności. Ponownie wskazać należy, na co sąd już zwrócił wyżej uwagę, że z powołanego przepisu art. 3 § 2 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Precyzując skargę z zakresie pkt 4) skarżący nie wskazał żadnych postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym, wydanych przez organy administracji, które podlegałyby zaskarżeniu zażaleniem. W tej sytuacji także skargę w tym zakresie uznać należało za niedopuszczalną.
W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało z wyżej podanych przyczyn odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na wstępie.