Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 lipca 2017 r. W. B. (zwany dalej: skarżący), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika adwokata K. K., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Przedmiotowa skarga została nadana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 24 lipca 2017 r. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnoletniemu domownikowi, E.B. w dniu 19 czerwca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Stosownie do art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Z materiału aktowego badanej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona w dniu 19 czerwca 2017 r. pełnoletniemu domownikowi skarżącego, zaś przedmiotowa skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 24 lipca 2017 r. Mając zatem na uwadze okoliczność, że ustawowy termin na wniesienie skargi upłynął z dniem 19 lipca 2017 r. (środa), to stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga jest spóźniona, wniesiona bowiem została po upływie wskazanego przez ustawodawcę terminu do jej wniesienia.
Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.