Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu odwołania A. W. od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w sprawie przyznania prawa do zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami do zasiłku rodzinnego, zakwestionowaną decyzję utrzymało w mocy.
Wyżej wskazana decyzja organu II instancji z dnia 19 kwietnia 2013 r. została doręczona odwołującej się w dniu 22 maja 2013 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem.
W dniu 20 czerwca 2013 r. A. W. wniosła skargę na tę decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (data wpływu skargi do Sądu - 24 czerwca 2013 r.).
Tutejszy Sąd przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. w dniu 24 czerwca 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona.
Zgodnie bowiem z art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 22 maja 2013 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie jej zaskarżenia oraz o tym, że skargę do Sądu składa się za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Tymczasem skarga, w dniu 20 czerwca 2013 r., została złożona bezpośrednio do Sądu, a nie do organu właściwego.
W przypadku zaś wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/008, LEX nr 505331).
Skargę tutejszy Sąd nadał w urzędzie pocztowym do organu właściwego w dniu 24 czerwca 2012 r. (w dniu jej wpływu), a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał dnia 21 czerwca 2013 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została złożona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.
Skoro zatem skarga została złożona z uchybieniem terminu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.