Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu przyznał skarżącej E. K. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i trybie wniesienia sprzeciwu został doręczony skarżącemu w dniu 10 grudnia 2012 r.
W dniu 14 grudnia 2012 r. skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego postanowienia.
W piśmie nadanym w dniu 25 stycznia 2013 r. skarżąca oświadczyła, iż cofa złożony sprzeciw na postanowienie referendarza sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Natomiast stosownie do art. 259 § 3 p.p.s.a. jeżeli nie wniesiono sprzeciwu, postanowienie referendarza w przedmiocie przyznania (odmowy przyznania) prawa pomocy, ma skutki prawomocnego orzeczenia sądu.
W niniejszej sprawie wniesiony przez skarżącą E. K. sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 29 listopada 2012 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy został przez skarżącego cofnięty przed przystąpieniem przez Sąd do rozpoznania sprawy na podstawie art. 260 p.p.s.a., co pozbawia tenże sprzeciw skutków prawnych, jakie wiążą się z jego wniesieniem. Cofnięcie sprzeciwu na tym etapie postępowania należy zatem potraktować tak, jakby środek ten w ogóle nie został złożony. W konsekwencji postanowienie referendarza sądowego zyskuje skutki prawomocnego orzeczenia zgodnie z art. 259 § 3 p.p.s.a., a postępowanie na podstawie art. 260 p.p.s.a. nie może się toczyć.
Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.