Uzasadnienie
Wojewoda Dolnośląski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 19 maja 2011 r. nr IX/174/11, domagając się stwierdzenia jej nieważności, z uwagi na rażące naruszenie art. 11 w związku z art. 9 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi do lat 3 (Dz.U. nr 45, poz. 235).
Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wniosła o umorzenie postępowania, wskazując, że uchwałą z dnia 7 lipca 2011 r. nr XIII/249/11 Rada Miejska Wrocławia zmieniła zaskarżoną uchwałę w zakresie kwestionowanym przez Wojewodę Dolnośląskiego.
Pismem z dnia 9 sierpnia 2011 r. Wojewoda Dolnośląski zmienił zakres zaskarżenia uchwały nr IX/174/11, w ten sposób, że wniósł o stwierdzenie nieważności § 8 ust. 2 oraz § 8 ust. 7 załącznika do tej uchwały, a w pozostałym zakresie cofnął skargę.
Na rozprawie, w dniu 6 października 2011 r. pełnomocnik Wojewody Dolnośląskiego złożyła do akt sprawy uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 15 września 2011 r. o nr XVI/283/11 oraz pismo Wojewody Dolnośląskiego z dnia 26 września 2011 r. kierowane do Wiceprzewodniczącej Rady Miejskiej Wrocławia dotyczące wykonania § 8 ust 2 pkt 3 i ust. 7 zaskarżonej uchwały oraz pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 30 września kierowane do Dyrektora Wydziału Nadzoru i Kontroli Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego oraz pismo Zastępcy Dyrektora Departamentu Spraw Społecznych z dnia 29 września 2011 r. do Przewodniczącego Rady Miejskiej Wrocławia będące odpowiedzią na pytanie dotyczące wykonywania zaskarżonej uchwały.
Pełnomocnik Wojewody Dolnośląskiego w zakresie § 8 ust. 2 pkt 3 cofnęła skargę, w pozostałej części skargę podtrzymała.
Z kolei pełnomocnik Rady Miejskiej złożyła na rozprawie do akt pismo z dnia 4 października 2011 r. Zastępcy Dyrektora Departamentu kierowane do Przewodniczącego Rady Miejskiej Wrocławia oraz pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 4 października 2011 r. do Dyrektora Wydziału Nadzoru i Kontroli Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego, które stanowią sprostowanie omyłki w poprzednich pismach dotyczących zakresu zaskarżonej uchwały oraz odpowiedź na skargę z dnia 4 października 2011 r.
W związku ze złożonym pismem pełnomocnik Wojewody Dolnośląskiego oświadczyła, że cofa skargę w całości, oraz że uchwała w zaskarżonym zakresie nie była wykonana.
Pełnomocnik Gminy oświadczyła, że przepisy zaskarżonej uchwały nie były wykonane od dnia wejścia jej w życie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi zdanie 3 art. 60 p.p.s.a. Z kolei niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału aktowego badanej sprawy oświadczenie strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi, nie nasuwa zastrzeżeń. W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie przytoczonego przepisu postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.