Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 497/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z. R., (dalej skarżący) na postanowienie Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. od załatwienia sprawy.
Pismem z dnia 2 września 2013 r. zatytułowanym "Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sygnowanych sprawach oraz o wstrzymanie wykonania orzeczenia" skarżący domagał się wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem, stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i rozstrzygnięcia w sprawie oraz wstrzymania wykonania orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku między innymi podniósł, że postępowanie przed tutejszym sądem powinno zostać zawieszone na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w związku z art. 56 p.p.s.a.
Odrębnym postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 497/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę skarżącego o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd, który wydał orzeczenie rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przy czym postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wskazać w tym miejscu należy,że konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku lub postanowienia (zob. art. 166 p.p.s.a.).
W ocenie sądu z taką sytuacją nie mamy do czynienia w badanej sprawie. Postanowienie tutejszego sądu z dnia 26 sierpnia 2013 r. w przedmiocie odrzucenia skargi jest jasne zarówno w zakresie sentencji, jak i jego uzasadnienia. W sposób jednoznaczny i czytelny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, a także przyczyny odrzucenia skargi. Wobec tego trudno przyjąć, że postanowienie to wymaga niezbędnej wykładni.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wniosek o dokonanie wykładni jest w istocie polemiką z rozstrzygnięciem sądu, bowiem skarżący podnosi jedynie argumenty wskazujące, jego zdaniem, na błędny tok działania sądu oraz podważa trafność podjętego rozstrzygnięcia w sprawie.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania postanowienia tutejszego sądu z dnia 26 sierpnia 2013 r. odrzucające jego skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wskazać należy, że zgodnie z art. 196 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wymaga jednak podkreślenia, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie ma zastosowania do wszystkich postanowień wydawanych przez wojewódzki sąd administracyjny. Instytucja ta może mieć zastosowanie wyłączne w dwóch sytuacjach, a mianowicie: po pierwsze, gdy zaskarżone postanowienie jest natychmiast wykonalne, co oznacza, że jest wykonalne przed jego uprawomocnieniem oraz po drugie, jedynie do postanowień zaskarżalnych w drodze zażalenia, od których zażalenie to zostało wniesione.
Wskazać w tym miejscu również należy, że zgodnie z doktryną o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia sąd może orzec jedynie na wniosek strony, zawarty z reguły w tym samym zażaleniu. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że postanowienie tutejszego sądu z dnia 26 sierpnia 2013 r. odrzucające skargę skarżącego jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a., nie jest postanowieniem na które służy zażalenie, bowiem od powyższego postanowienia, jako kończącego postępowanie w sprawie, przysługiwała skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, stosownie do treści art. 173 § 1 p.p.s.a. Zatem omawiana instytucja wstrzymania wykonania postanowienia nie znajduje zastosowania w tej sprawie.
Z tych względów na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia, natomiast odmówiono wstrzymania wykonania powyższego postanowienia na podstawie art. 196 p.p.s.a. (punkt II).