Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wr 502/11 oddalona została skarga Z. R., dalej skarżący, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego.
W dniu 10 września 2013 r. skarżący złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego orzeczenia. Skarga ta została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego.
Podobnie skarżący wnosił w pismach z dnia 6 i 19 sierpnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 285 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Stosownie zaś do treści art. 285 l p.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Na podstawie art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym, wymienionym w nich podmiotom.
W myśl art. 285 f § 3 p.p.s.a. skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2012 r. została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Zatem, skarga ta nie spełnia wymogu ustawowego wynikającego z art. 285 l w zw. z art. 175 p.p.s.a., niezbędnego do skutecznego wniesienia skargi; nie jest bowiem sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 285 f § 3 i art. 285 l w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, co orzeczono w sentencji postanowienia.