Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.
Pismami z dnia 6 sierpnia 2013 r. i z dnia 19 sierpnia 2013 r. skarżący, na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a., wezwał tutejszy Sąd do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem z dnia 5 kwietnia 2012 r.
W dniu 10 września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga strony o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z dnia 5 kwietnia 2012 r. Jednocześnie Z. R. wniósł o wstrzymanie wykonania tego orzeczenia oraz, na podstawie art. 158 p.p.s.a., po raz kolejny wezwał Sąd do wyjaśnienia wątpliwości z nim związanych.
Postanowieniem z dnia 14 października 2013 r., rozpoznając wniosek skarżącego z dnia 6 sierpnia 2013 r., uzupełniony w dniu 19 sierpnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wykładni orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że w związku ze złożoną w dniu 10 września 2013 r. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z dnia 5 kwietnia 2012 r. Sąd wydał w dniu 28 października bieżącego roku odrębne postanowienie.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W realiach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że pismo skarżącego z dnia 10 września 2013 r. stanowi wniosek o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 kwietnia 2012 r. oddalającego skargę w niniejszej sprawie. Bezsporne jest także, iż tutejszy Sąd, postanowieniem z dnia 14 października 2013 r., w związku ze złożonym wcześniej wnioskiem w tym przedmiocie, odmówił dokonania wykładni tego wyroku wskazując, że nie zachodziły ku temu przesłanki wynikające z art. 158 p.p.s.a..
Rozpoznając po raz kolejny żądanie skarżącego o dokonanie wykładni wyroku z dnia 5 kwietnia 2012 r. zawarte w piśmie z dnia 10 września 2013 r. stwierdzić należy, że w istocie powiela on swe dotychczasowe stanowisko wyrażone w tej kwestii.
Tym samym uznać należy, że postępowanie wszczęte kolejnym i opartym na tych samych przesłankach wnioskiem skarżącego jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania wyroku tutejszego Sądu z dnia 5 kwietnia 2012 r., oddalającego jego skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. wskazać trzeba, że zgodnie z art. 196 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Nie istnieje przepis prawa, na podstawie którego cytowany art. 196 p.p.s.a. mógłby znaleźć zastosowanie do wyroków, od których w myśl art. 173 § 1 p.p.s.a. przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie istnieje również odrębna regulacja dotycząca wstrzymania wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Tym samym, zgłoszony przez skarżącego wniosek w tym przedmiocie nie mógł odnieść pożądanego przez niego skutku.
W związku z powyższym Sąd orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia