Uzasadnienie
W. D., dalej skarżący, wniósł w niniejszej sprawie skargę na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z żoną. Podał, że otrzymuje rentę w kwocie 896 zł netto i zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł, a jego żona emeryturę w wysokości 1447,71 zł netto. Wspólny dochód małżonków wynosi zatem około 2526,71, zł netto. Wyjaśnił, że posiada grupę inwalidzką i jest stale niezdolny do pracy. Wskazał, że wraz z żoną ponoszą wydatki związane z ich złym stanem zdrowia i leczeniem, które w 2013 r. wyniosły: w maju 440,01 zł, w lipcu 225,09 zł. Wyjaśnił, że obecnie jego wydatki związane z kupnem leków wynoszą 225,09 zł. Pozostałe aktualne wydatki związane z utrzymaniem wynoszą: czynsz 363 zł, gaz 83,75 zł, prąd 129,85 zł. Dochód małżonków po poniesieniu tych wydatków wynosi zatem około 1571,51 zł (2526,71 zł – 363 zł, 83, 75 zł, 129,85 zł, 252,09 zł, 153,51 zł). Z kopii zeznania podatkowego za 2012 r. wynika, że skarżący uzyskał dochód w kwocie 12.005, 12 zł, a jego żona 20.306,60 zł. Podał, że posiada mieszkanie o powierzchni 65,29 m² i nie posiada innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Postanowieniem z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 503/13 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Skarżący pismem z dnia 10 września 2013 r. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Podniósł, że jego miesięczne wydatki są wyższe i wynoszą: 56 zł – PZU, 70 zł – potrzebne na kontakty telefoniczne z lekarzami, 1.800 zł rocznie na ogrzewanie mieszkania, 150 zł – koszt jednego wyjazdu do lekarza w Zabrzu, abonament telewizji kablowej – 50 zł. Ponosi także koszty związane z zakupem leków. Skarżący wskazał, że wydatki, które ponosi powodują, ze nie jest w stanie opłacić adwokata nawet częściowo. Wniósł o ponowne rozpatrzenie jego prośby i przyznanie mu adwokata z urzędu w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozpoznając zgłoszony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. zasługuje on na uwzględnienie gdyż skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z przedłożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika bowiem, iż skarżący i jego żona są osobami schorowanymi, a wykazane dochody i ponoszone przez nich wydatki warunkują przyznanie prawa pomocy w zakresie przyznania adwokata.
Jednocześnie skarżącemu wyjaśnić trzeba, że Sąd uwzględnił złożony wniosek o przyznanie adwokata z urzędu przyznając skarżącemu wymienionego pełnomocnika.
Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika albo zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 245 § 3 p.p.s.a.)
Prawo pomocy w zakresie całkowitym nie mogło być skarżącemu przyznane albowiem skarżący jest zwolniony z mocy ustawy (art. 239 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.) z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków). Nadto skarżący o zwolnienie z kosztów sądowych nie występował. Merytorycznemu rozpoznaniu podlegał zatem złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Jak wyżej wskazano, wniosek ten Sąd uwzględnił.
W konsekwencji, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 260 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.