Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. akt IV SA/Wr 505/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. M. (dalej: skarżąca) na wymienioną w sentencji uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia [...] października 2019 r., w przedmiocie skargi na działalność Burmistrza B. Odpis sentencji powyższego postanowienia doręczono skarżącej w dniu 25 lutego 2020 r., co skarżąca pokwitowała własnoręcznym podpisem (k. 55).
W dniu 11 marca 2020 r. (k. 57 akt sądowych) skarżąca wniosła pismo z dnia 10 marca 2020 r., sporządzone i osobiście podpisane, w którym wyraziła swoje niezadowolenie z zapadłego postanowienia Sądu.
Zarządzeniem z dnia 17 marca 2020 r. Sad wezwał skarżącą o udzielenie informacji, czy powyższe pismo skarżącej, sporządzone osobiście, należy traktować jako skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 19 lutego 2020 r. odrzucającego wniesioną skargę.
Powyższe wezwanie skarżąca otrzymała w dniu 30 marca 2020 r., co poświadczyła własnoręcznym podpisem (k. 60 akt sądowych).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała pismo z dnia 4 kwietnia 2020 r., w którym wskazała, że jej pismo z dnia 10 marca 2020 r. należy traktować jak skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącą z przyczyn formalnych podlegała odrzuceniu.
Wskazać bowiem należy, że ustawodawca, regulując instytucję skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jej wniesienia od spełnienia szeregu przesłanek, których niespełnienie powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej p.p.s.a., sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej został określony w art. 177 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednym z warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej w znaczeniu podmiotowym jest sporządzenie jej przez podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a. Zgodnie z owym przepisem (art. 175 § 1 p.p.s.a.) skarga kasacyjna co do zasady powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego.
Jednakże przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art.175 § 2.p.p.s.a.). Dodatkowo w sprawach obowiązków podatkowych, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 19 lutego 2020 r. Mimo powyższego pouczenia skarżąca sporządziła i wniosła do Sądu pismo, będące w istocie skargą kasacyjną. Jednocześnie skarżąca nie wykazała i z akt administracyjnych nie wynika, jakoby należała ona do podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a., w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.