Uzasadnienie
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W jego uzasadnieniu wskazała, że jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury, która jest jej wypłacana w kwocie 337,55 zł netto z uwagi na zajęcie komornicze obejmujące alimenty w wysokości 700 zł i opłatę w kwocie 107,50, czyli łącznie 807,50 zł, co potwierdziła wezwaniem do dokonywania potrąceń z jej emerytury oraz odcinkami emerytur. Z wezwania tego wynika nadto, iż alimenty zaległe wynoszą 3.329,03 zł. W związku z powyższym wskazała, iż nie posiada środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych, zaś na bieżące miesięczne utrzymanie pozostaje jej kwota 17,50 zł. Podała, że pozostaje bez środków do życia, żyje w nędzy i utraciła zdrowie. Nie posiada dopływu gazu z uwagi na brak środków finansowych. Nie posiada nieruchomości ani oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Przepis art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu.
Przepis art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, iż skarżąca jest osobą samotną, chorą, otrzymującą niską emeryturę oraz brak majątku, przyjąć trzeba, iż wykazała ona, że spełnia przesłanki warunkujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.