Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2016 r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Dnia 28 listopada 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnika z urzędu radcę prawnego T. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. oddalił w całości skargę. W wyroku tym zasądzono na rzecz pełnomocnika z urzędu wynagrodzenie wraz z podatkiem VAT za udział w postępowaniu przed sądem I instancji w wysokości 295,20 zł.
Pismem z dnia 27 lutego 2018 r. pełnomocnik z urzędu sporządził skargę kasacyjną od pkt I wyroku Sądu, w której ponadto zrzekł się rozprawy.
Postanowieniem Sądu z dnia 6 marca 2018 r. skarga kasacyjna została odrzucona z powodu jej wniesienia po upływie terminu. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 21 marca 2018 r., a organowi administracji w dniu 16 marca 2018 r.
Pismem z dnia 12 marca 2018 r. pełnomocnik z urzędu wniósł o wydanie postanowienia o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu za instancję kasacyjną, tj. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, czyli za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wniosek ten zawiera oświadczenie, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w jakiejkolwiek części.
Pismem z dnia 23 marca 2018 r. pełnomocnik z urzędu oświadczył, że w związku z odrzuceniem skargi kasacyjnej cofa wniosek o wydanie postanowienia o wynagrodzeniu za instancję kasacyjną.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu cofnął zatem wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) wyznaczony adwokat lub radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Jedną z czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy jest zatem wydawanie postanowień w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków
Przepis art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi natomiast, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu pismem z dnia 23 marca 2018 r. cofnął, zawarty w piśmie z dnia 12 marca 2018 r., wniosek o wydanie postanowienia o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu za instancję kasacyjną z powodu odrzucenia skargi kasacyjnej, co oznacza, że pełnomocnik z urzędu cofnął wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, czyli za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zostało zaskarżone zarówno przez organ administracji jak i przez pełnomocnika z urzędu.
W tej sytuacji uznając za skuteczne cofnięcie przez pełnomocnika wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, czyli za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, postępowanie wszczęte tym wnioskiem należało umorzyć, na podstawie art. 249a ustawy.
Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 i art. 249a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.