Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 października 2020 r. Z. R. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego opisanym w sentencji orzeczeniem.
Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2021 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez wskazanie: podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz żądania o uchylenie bądź zmianę zaskarżonego orzeczenia.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący wyjaśnił, że we wniesionym w dniu 11 grudnia 2020 r. podaniu domagał się stwierdzenia prawomocności wyroku, jaki zamierzał zaskarżyć, a także ustanowienia pełnomocnika z urzędu celem doprecyzowania i uzasadnienia skargi. Zauważył również, że powyższe pismo złożył w sprawie zakończonej innym orzeczeniem, niż wskazano w wezwaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej u.p.p.s.a.) skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy działu VII u.p.p.s.a. nie stanowią inaczej (art. 276 zd. 1 u.p.p.s.a.)
Stosownie do art. 49 § 1 u.p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a.).
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu 11 marca 2021 r. przesłano stronie skarżącej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, z tym pouczeniem, że niewykonanie wezwania w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia będzie skutkowało odrzuceniem skargi.
Jak wynika z treści art. 83 § 1 i 2 u.p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 26 marca 2021 r. Zatem termin na jego wykonanie upływał z dniem 2 kwietnia 2021 r., który wypadał w piątek. W zakreślonym terminie skarżący udzielił co prawda odpowiedzi na otrzymane wezwanie, lecz nie czyniła ona zadość nałożonym na niego obowiązkom. Wyjaśnienia strony odnoszą się bowiem do innego postępowania sądowego zainicjowanego skargą (podaniem) z dnia 11 grudnia 2020 r., podczas gdy niniejsza sprawa została wszczęta w oparciu o skargę z dnia 29 października 2020 r., o czym strona została zawiadomiona pismem doręczonym jej w dniu 28 stycznia 2021 r. W konsekwencji skarżący nie wskazał podstawy wznowienia postępowania, nie przedstawił jej uzasadnienia, nie podał okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi ani nie określił, czy domaga się uchylenia bądź zmiany wyroku z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 241/18.
Wobec tego wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 i art. 279 u.p.p.s.a, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.