Uzasadnienie
W dniu 28 czerwca 2016 r. Rada Miasta L. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie utworzenia samorządowej jednostki organizacyjnej "Centrum Usług Wspólnych Gminy Miejskiej L." oraz nadania jej statutu.
Zarząd Oddziału Związku Nauczycielstwa Polskiego w L. (zwany dalej skarżącym, stroną lub organizacją związkową) pismem z dnia 2 listopada 2016 r., które wpłynęło do Urzędu Miejskiego w dniu 8 listopada 2016 r., wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa podnosząc, że powyższa uchwała została podjęta z naruszeniem art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 1881 ze zm.)
Pismem z dnia 5 grudnia 2016 r., doręczonym stronie skarżącej w dniu 6 grudnia 2016 r., organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wskazując, że kwestionowana uchwała została podjęta w sposób prawidłowy i jest zgodna z obowiązującym prawem.
Pismem z dnia 9 stycznia 2017 r., nadanym tego samego dnia za pośrednictwem pocztowego operatora wyznaczonego, organizacja związkowa wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przedmiotową uchwałę Rady Miasta L..
Jednocześnie na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została uiszczona przez stronę kwota 300 złotych tytułem wpisu od skargi, zaksięgowana następnie pod pozycją [...].
W odpowiedzi na skargę organ wskazał m.in., że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).
Uzupełniając swoje stanowisko w dniu 30 marca 2017 r. organ zauważył, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została skutecznie doręczona organizacji związkowej w dniu 6 grudnia 2016 r. Wszelka korespondencja pocztowa kierowana do strony skarżącej na adres: al. [...], w razie nieobecności Prezesa Zarządu Oddziału ZNP była bowiem pozostawiana upoważnionemu do tego podmiotowi, tj. Powiatowemu Centrum Edukacji w L., mieszczącemu się pod tym samym adresem.
Pismem z dnia 27 kwietnia 2017 r. strona skarżąca wskazała, że nie można uznać, aby w dniu 6 grudnia 2016 r. doszło do doręczenia jej odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Choć Powiatowe Centrum Edukacji mieści się pod tym samym adresem, nie jest upoważnione, tak jak żaden z jego pracowników, do podejmowania korespondencji kierowanej do Zarządu Oddziału ZNP. Osoba, która odebrała wskazane pismo, nie jest pracownikiem skarżącego, ani członkiem organizacji związkowej. Przyjęty zaś przez pracowników Urzędu Miasta sposób doręczania korespondencji jest stosowany bez zgody strony i wyłącznie dla ułatwienia sobie pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Jak wynik z treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach określonych w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Stosownie do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, przepis art. 53 § 2 ma zastosowanie do skargi wnoszonej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (publ. ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60).
W myśl art. 83 § 1 – 3 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Oddanie zaś pisma m.in. w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy skarga została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do organu w dniu 8 listopada 2016 r. W czasie biegu sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi, pismem z dnia 5 grudnia 2016 r., nr [...] organ udzielił jednakże stronie skarżącej odpowiedzi na jej wezwanie. Jak wynika zaś ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tego pisma, zostało ono doręczone w dniu 6 grudnia 2016 r. pracownikowi Powiatowego Centrum Edukacji w L..
Podniesiona przez stronę skarżącą okoliczność nieprawidłowego doręczenia korespondencji – w stanie faktycznym niniejszej sprawy – nie zasługiwała na uwzględnienie. Z dołączonych przez organ zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek kierowanych do skarżącego wynika, że za każdym razem były one pozostawiane w siedzibie Powiatowego Centrum Edukacji w L., do rąk jego upoważnionego pracownika. Nie było to przy tym wyłącznie praktyką pracowników Urzędu Miasta mającą na celu – jak wskazała to organizacja związkowa – ułatwienie wykonywanej przez nich pracy. Bowiem również z treści korespondencji kierowanej przez Sąd do strony skarżącej w toku postępowania sądowego również wynika, że była ona podejmowana w siedzibie Powiatowego Centrum Edukacji w L., przez upoważnionego pracownika (M. B.). Podkreślić zaś trzeba, że korespondencja sądowa była doręczana za pośrednictwem innego operatora pocztowego (Poczty Polskiej S.A.), zaś strona nigdy tego sposobu doręczenia nie podważała, zawsze realizując skierowane do niej wezwania w wyznaczonym terminie.
W związku z tym nie było podstaw do uznania, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie została doręczona organizacji związkowej w dniu 6 grudnia 2016 r. Zwłaszcza, że samego faktu doręczenia w tym dniu wskazanego pisma skarżący nie zakwestionował.
Skoro zatem w dniu 6 grudnia 2016 r. stronie została doręczona odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, to termin na wniesienie skargi upływał z dniem 5 stycznia 2017 r., który wypadał w czwartek. Organizacja związkowa nadała zaś swoją skargę za pośrednictwem operatora wyznaczonego dopiero w dniu 9 stycznia 2017 r., a więc już po upływie wyznaczonego terminu.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Mając ponadto na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie II sentencji.