Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2018 r., D. P. - jako pełnomocnik skarżącego Z. N. – wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Przedmiotowa skarga zawierała braki formalne w postaci nie dołączenia doń pełnomocnictwa.
Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zobowiązał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismami z dnia 13 grudnia 2018r. i z dnia 30 stycznia 2019 r. D. P. została dwukrotnie wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa, z jednoczesnym wskazaniem na skutki prawne niedopełnienia w zakreślonym terminie tegoż obowiązku.
W dniu 5 marca 2019 r. D. P. przesłała na adres mailowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu informację, że otrzymała zarządzenie wzywające do złożenia pełnomocnictwa w powyższej sprawie i oświadczyła, że nie jest w stanie w wyznaczonym terminie przesłać pełnomocnictwa, jednocześnie wniosła o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa do dnia 5 kwietnia 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Również przepis art.46 p.p.s.a. określający wymogi formalne pisma strony w § 3 kreuje obowiązek dołączenia pełnomocnictwa. Podmiot, który powołuje się na działanie w czyimś imieniu, powinien przedstawić stosowne pełnomocnictwo, a więc wykazać umocowanie.
Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II OZ 519/ 05, publik. OSP 2006/5/63). W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Jak wynika z akt sprawy żądane przez Sąd pełnomocnictwo nie zostało złożone do akt sprawy, albowiem nadesłane przez D. P. drogą elektroniczną pismo z dnia 4 marca 2019 r., będące odpowiedzią na wezwanie Sądu z dnia 30 stycznia 2019 r., nie czyni zadość wezwaniu Sądu.
Natomiast w związku ze sformułowanym w wspomnianym wyżej piśmie wniosku o przedłużenie terminu do złożenia oczekiwanego przez Sąd pełnomocnictwa wyjaśnić należy, że termin 7 –dniowy wskazany w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem, który nie może podlegać skróceniu lub wydłużeniu. Jest to bowiem termin ustawowy, a nie sądowy, a tylko ten drugi rodzaj terminów może być skracany lub przedłużany w szczególnych okolicznościach, co wynika z regulacji zawartej w art. 84 p.p.s.a. W świetle powyższego nie mógł zostać uwzględniony wniosek pełnomocnika o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa. Wskazać przy tym należy, że jeżeli z przyczyny niezależnej od strony termin wykonania obowiązku nałożonego na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. nie może zostać zachowany, to stronie przysługuje ewentualny wniosek o przywrócenie terminu
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia skargi na podstawie cytowanego wyżej przepisu art. 58 § 3 p.p.s.a.