Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia 11 grudnia 2014 r. skarżący – powołując się na "art. 19 w związku z art. 22 § 3 p.p.s.a." – wystąpił o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie następujących sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach: sędzi WSA Dagmary Dominik-Ogińskiej, sędziego WSA Ireneusza Dukiela, sędziego WSA Macieja Guzińskiego, sędzi WSA Magdaleny Jankowskiej-Szostak, sędzi WSA Bogumiły Kalinowskiej, sędzi WSA Ewy Kamienieckiej, sędziego NSA Józefa Kremisa, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędziego WSA Marcina Miemca, sędzi NSA Anny Moskały, sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego NSA Ryszarda Pęka, sędzi NSA Mirosławy Rozbickiej-Ostrowskiej, sędzi WSA Lidii Serwiniowskiej, sędzi NSA Jolanty Sikorskiej, sędziego WSA Jerzego Strzebinczyka, sędzi NSA Julii Szczygielskiej, sędzi WSA Marii Tkacz-Rutkowskiej, sędzi WSA Wandy Wiatkowskiej-Ilków, sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego, sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego, sędziego WSA Krzysztofa Bogusza, sędzi WSA Teresy Cisyk, sędzi WSA Ewy Janowskiej, sędzi WSA Grażyny Jeżewskiej, sędzi WSA Beaty Kalagi-Gajewskiej, sędzi WSA Beaty Kozickiej, sędzi WSA Teresy Kurcyusz-Furmanik, sędziego WSA Andrzeja Matana, sędziego NSA Tadeusza Michalika, sędziego WSA Stanisława Niteckiego, sędziego NSA Szczepana Praxa, sędzi WSA Małgorzaty Walentek, sędzi WSA Edyty Żarkiewicz, sędzi NSA Ludmiły Jajkiewicz, sędzi NSA Małgorzaty Masternak-Kubiak i sędziego NSA Wiesława Morysa.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w dniu 10 grudnia 2014 r. przed rozpoznaniem niniejszej sprawy na rozprawie złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. Sąd odmówił zawieszenia postępowania, co – zdaniem skarżącego – oznacza, że zachodzą inne okoliczności niż wymienione w art. 18 p.p.s.a., które upoważniają skarżącego do żądania wyłączenia sędziów.
W dalszej części uzasadnienia wniosku skarżący omówił przesłanki, które przemawiają – w jego ocenie – za zasadnością zawieszenia postępowania sądowego.
Następnie wskazani we wniosku sędziowie orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu złożyli do akt niniejszej sprawy pisemne oświadczenia, iż w niniejszej sprawie w stosunku do nich nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności (k. 54-74 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje
Stosownie do przepisu art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Zgodnie z przepisem art. 20 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana. Na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
Zdaniem sądu rozpoznającego wniosek w niniejszej sprawie, niezbędnym elementem wniosku o wyłączenie jest podanie przynajmniej jednej przyczyny wyłączenia konkretnego sędziego oraz okoliczności, które uprawdopodobnią jej istnienie. To bowiem na stronie wnioskującej o wyłączenie sędziego spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia. Wnioskodawca powinien więc wskazać okoliczności w postaci konkretnych faktów, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Innymi słowy, okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić oraz być uzasadniona, co się wiąże z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. (zob. R.Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, komentarz do art. 20, Warszawa 2013).
Oceniając złożony wniosek sąd doszedł do przekonania, że w stosunku do żadnego z sędziów WSA we Wrocławiu objętych żądaniem wyłączenia wnioskodawca nie wskazał, ani nie uprawdopodobnił, że zachodzi którakolwiek z przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziego. Skarżący, który przystąpił do rozprawy w dniu 10 grudnia 2014 r. nie uprawdopodobnił ponadto, że przyczyna wyłączenia powstała lub stała się jej znana po przystąpieniu do rozprawy.
W ocenie sądu, zaprezentowana we wniosku argumentacja to w istocie wywód poświęcony konieczności zawieszenia postępowania sądowego, a nie okolicznościom z art. 19 p.p.s.a. Wniosek o wyłączenie sędziego, który nie zawiera argumentacji skoncentrowanej na wykazaniu zaistnienia przesłanek z art. 19 p.p.s.a. nie może zostać uwzględniony. Nadto wniosek o wyłączenie sędziów nie może być wykorzystywany do zwalczania orzeczeń sądu, których skarżący – z różnych względów – nie akceptuje.
Ponadto zauważyć należy, że sędziowie WSA we Wrocławiu, których wyłączenia zażądano, złożyli na piśmie oświadczenia, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, iż "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Wobec tego, zdaniem sądu, brak jest podstaw, by negować złożone przez sędziów w niniejszej sprawie oświadczenia, tym bardziej, że – jak to już dobitnie wykazano – wniosek o wyłączenie sędziów był oczywiście bezzasadny. Zatem wobec braku oczywistych faktycznych i prawnych przesłanek wyłączenia wskazanych we wniosku sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, należało orzec jak punkcie I sentencji postanowienia.
Natomiast odnośnie do wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, to wniosek w tym zakresie jest niedopuszczalny. Wniosek o wyłączenie sędziego może bowiem dotyczyć wyłączenia tylko takiego sędziego, który w chwili jego zgłoszenia orzeka w danym sądzie administracyjnym, w którym sprawa się toczy. Niniejsza sprawa toczy się przed WSA we Wrocławiu, a więc wniosek w części dotyczącej sędziów innych wojewódzkich sądów administracyjnych podlegał odrzuceniu. Tak samo należało odnieść się do wniosku o wyłączenie sędzi NSA Małgorzaty Masternak-Kubiak i sędzi NSA Ludmiły Jajkiewicz, które na dzień złożenia wniosku nie były już sędziami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Z kolei sędzia NSA Wiesław Morys nie orzeka już w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt II, pkt III i pkt IV sentencji postanowienia.