Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. (dalej: organ II instancji, organ odwoławczy) utrzymało w mocy decyzję działającego z up. Burmistrza Miasta J. Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. (dalej: organ I instancji) z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania K.K. (dalej: skarżący, strona) świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad Z.J..
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy przesyłkę zawierającą opisaną decyzję w wyniku dwukrotnego awizowania w dniach 17 i 25 sierpnia 2020 r. pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 31 sierpnia 2020 r. Skarżący w dniu 23 października 2020 r. złożył osobiście w siedzibie właściwego organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną decyzję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca skargę postanowieniem, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji przywrócenia terminu z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić.
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona stronie za pośrednictwem poczty w trybie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.) Wobec prawidłowego dwukrotnego awizowania przesyłki doręczenie uznano za dokonane z upływem dnia 31 sierpnia 2020 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie z dniem 30 września 2020 r. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie zaskarżenia do sądu administracyjnego. Jak wynika natomiast z adnotacji znajdującej się na skardze, Skarżący złożył ją w siedzibie organu osobiście w dniu 23 października 2020 r., zatem 23 dni po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.