Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 lipca 2011 r. K. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na Komendanta Powiatowego Policji w J. domagając się nałożenia obowiązku zrealizowania zaległego i przyszłego świadczenia wynikającego z decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2005 t. wraz z ustawowymi odsetkami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.).
Wobec powyższego żądanie skarżącego nie może być przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, wykracza bowiem poza ustawowy zakres kognicji przyznanej sądowi administracyjnemu. Sąd ten kontroluje jedynie zgodność z prawem decyzji w sprawach przyznania (odmowy przyznania) równoważnika pieniężnego za remont lokalu oraz rozpoznaje sprawy bezczynności i przewlekłości w prowadzeniu postępowania przez organy w tym zakresie. Oznacza to, że właściwość Sądu nie obejmuje kwestii wyznaczenia terminu do wypłaty przez organ policyjny równoważnika pieniężnego.
W związku z tym, wniesiona skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu o czym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono w sentencji postanowienia.