Uzasadnienie
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł miesięcznie netto. Otrzymuje pomoc z USA w wysokości około [...] USD. Z akt sprawy wynika, że skarżący ma ponad 80 lat. Wyjaśnił, że kosztów utrzymania wynoszą miesięcznie: prąd 68,76 zł, czynsz 270 zł, gaz 50,81 zł, leki 21,80 zł, 61,90 zł, 73,62 zł, 28,30zł, miesięczna rata kredytu 159,11 zł, przy czym całkowita kwota do spłaty zaciągniętego kredytu wraz z odsetkami wynosi 21.545,46 zł. Podał, że posiada samochód osobowy kupiony na kredyt oraz mieszkanie i nie posiada innych nieruchomości oraz oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Z treści przepisu art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając jednak na uwadze wysokość świadczenia emerytalnego skarżącego i dodatkowej pomocy oraz wysokość wydatków związanych z utrzymaniem i zaawansowany wiek, przyjąć należy, że wykazał on, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 245 § 2 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.