Uzasadnienie
Skarżący - K. K. zaskarżył działalność i opieszałość D. Zarządu Dróg Wojewódzkich we W..
W uzasadnieniu skargi podał, że w dniu [...]r. otrzymał od D. Zarządu Dróg Wojewódzkich zgodę na zajęcie pasa drogowego, drogi wojewódzkiej nr [...]. Ponadto skarżący dodał, iż w/w zmuszają go do łamania prawa budowlanego w postaci budowy chodnika. K. K. podniósł, że po wykonaniu pierwszego etapu budowy przeprowadzonej zgodnie z dokumentacją, D. Zarząd Dróg Wojewódzkich nie odebrał wykonanej roboty na podanym wyżej etapie oraz nie wydał stosownego protokołu odbiorczego.
D. Zarząd Dróg Wojewódzkich we W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu organ wskazał, że ustosunkował się do wniosku skarżącego w terminach określonych w kodeksie postępowania administracyjnego, wobec czego zarzut opieszałości w działaniu organu jest bezpodstawny. Ponadto podkreślił, iż K. K. w trakcie składania wniosków nie skorzystał z uprawnień przewidzianych w art. 37 § 1 kpa - Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W dniu [...]r. zostało doręczone skarżącemu zarządzenie, którym wezwano go do sprecyzowania bezczynności organu, którą opisał w swej skardze z dnia [...]r. oraz do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem niniejszej skargi składał zażalenie na bezczynność organu do organu wyższej instancji.
W odpowiedzi na w/w pismo skarżący podał, iż przedmiotem jego skargi jest bezczynność D. Zarządu Dróg Wojewódzkich. Podał także, że domaga się od tego organu odebrania terenu, na którym była wykonywana praca zgodnie z pozwoleniem na budowę.
K. K. dołączył do pisma skargę z dnia [...]roku skierowaną do Marszałka Województwa D. na D. Zarząd Dróg Wojewódzkich we W., który celowo uniemożliwiał mu zrealizowanie inwestycji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści przepisów art. 52 §1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przedmiotowej sprawie skarżący złożył skargę na bezczynność D. Zarządu Dróg Wojewódzkich we W. do Marszałka Województwa D..
Zarówno Marszałek Województwa, jak i D. Zarząd Dróg Wojewódzkich są organami I instancji.
Wynika to z ustawy z dnia 5 czerwca 1990 r. o samorządzie województwa (Dz. U. Nr 91, poz. 576:zm. Nr 155, poz. 1014, Nr 160, poz. 1060, Nr 162, poz. 1126), która w art. 45 oraz art. 46 stanowi, że zarząd wojewódzki wykonuje zadania województwa przy pomocy urzędu marszałkowskiego i wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych lub wojewódzkich osób prawnych.
Decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje marszałek województwa, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Marszałek województwa może upoważnić wiceprzewodniczących zarządu województwa, pozostałych członków zarządu województwa, pracowników urzędu marszałkowskiego oraz kierowników wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych do wydawania w jego imieniu decyzji. Od powyższych decyzji służy odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego.
Uchwała nr [...]Zarządu Województwa D. w sprawie zatwierdzenia statutu D. Zarządu Dróg Wojewódzkich we W. oraz z § 2 statutu stanowi, że D. Zarząd Dróg Wojewódzkich zwany "Zarządem" jest jednostką budżetową finansowaną przez Samorząd Województwa D.. Zarząd jako samodzielna jednostka organizacyjna wykonuje zadania Zarządu Województwa D. w zakresie praw i obowiązków należących do zarządcy drogi określonych ustawą z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
W związku z powyższym skarżący nie wyczerpał toku instancji, albowiem nie złożył skargi do organu wyższej instancji, którym w tej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W..
W tej sytuacji skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.