Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2009 r. oddalił skargę skarżącej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 12 maja 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia [...] Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokat A. K. Pełnomocnik z urzędu sporządził pisemną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia Sądu.
Pismem z dnia [...] złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu z tytułu sporządzenia powyższej opinii w wysokości 329,40 zł obejmującej kwotę 270 zł powiększoną o podatek VAT w wysokości 59,40 zł. Wniosek ten zawiera oświadczenie, iż opłaty z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone przez skarżącą w całości ani w części. Wraz z tym wnioskiem została złożona wskazana wyżej opinia oraz pełnomocnictwo.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 157, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Przepis § 19 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz
- 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata.
Natomiast § 20 tego rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit " b " rozporządzenia wynika, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Stawka minimalna określona w pkt 1 wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c").
Wynagrodzenie adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, który nie prowadził sprawy w I instancji, wynosi zatem 75% stawki minimalnej, czyli 180 zł (75 % x 240 zł).
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi zaś 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i sług; Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
Żądanie pełnomocnika z urzędu dotyczące zasądzenia wynagrodzenia przekraczającego stawkę minimalną tj. 219,60 zł, czyli w kwocie 329,40 zł obejmującej kwotę 270 zł powiększoną o podatek VAT w kwocie 59,40 zł nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przysługuje adwokatowi, który nie prowadził sprawy w I instancji, wynagrodzenie w łącznej wysokości 219,60 zł.
Z tego względu należało odmówić przyznania wynagrodzenia w wysokości przekraczającej kwotę 219,60 zł. Nakład pracy adwokata i charakter sprawy nie uzasadnia bowiem przyznania wynagrodzenia powyżej stawki minimalnej.
Z tych względów, na podstawie art. 250 i 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" i § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak w sentencji.