Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 30 września 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 540/13

Uzasadnienie

Pismem z dnia 20 czerwca 2013 r. H. K., dalej skarżąca, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Skarga ta została zarejestrowana jako skarga na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku z dnia 29 stycznia 2013 r. o sprostowanie decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] pod sygn. akt IV SAB/Wr 141/13.

W piśmie z dnia 12 sierpnia 2013 r. skarżąca wyjaśniła, że ww. skarga obejmuje: "ogólną skargę na działanie Prezydenta Miasta W. w wyniku czego została wydana decyzja z dnia [...].12.2012 r. nr [...], oraz uchylenie tej decyzji w całości."

W związku z wyjaśnieniami skarżącej złożonymi w piśmie z dnia 12 sierpnia 2013 r. skarga została przeniesiona między repertoriami i zarejestrowana powtórnie, jako podlegająca rozpoznaniu w dwóch odrębnych postępowaniach:

1. 1) jako skarga na działanie Prezydenta Miasta W., dalej również organ, zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 540/13;
2. 2) jako skarga na decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzja ostateczną z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w sprawie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 541/13.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na działanie Prezydenta Miasta W. zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 540/13.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Podstawą merytorycznego rozpoznania skargi jest stwierdzenie, że jej przedmiot podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.).

Mając na względzie z jednej strony treść wyżej powołanego przepisu prawa, z drugiej zaś sformułowany przez skarżącą przedmiot skargi należało uznać, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, bowiem przedmiotem zaskarżenia nie jest decyzja ani postanowienie, o których mowa we wskazanym przepisie, nie jest również akt lub czynność z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), a także bezczynność organu, bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a.

Z wyjaśnień skarżącej złożonych w piśmie z dnia 12 sierpnia 2013 r. wynika, że przedmiotem jej skargi jest działanie organu. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest zatem skargą powszechną, o jakiej mowa Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), dalej k.p.a., w szczególności skargą określoną w art. 227 k.p.a., zgodnie z którym: "Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw." Skarga wniesiona w tym przedmiocie do Sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, bowiem Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII k.p.a.

Stwierdzić należy, że sądy administracyjne kontrolują wyłącznie działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII k.p.a.) nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a., zatem nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11; z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09; z dnia 8 maja 2009 r. sygn. II OSK 689/09; z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Tym samym, skoro skarga skarżącej nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 p.p.s.a., stwierdzić należy, że jest ona niedopuszczalna.

W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia.