Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z.R. na pismo Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na "skargę-zażalenie" z dnia 18 czerwca 2010 r.
Od powyższego postanowienia skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Natomiast wyznaczony skarżącemu w sprawie z urzędu pełnomocnik, złożył opinię o barku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Niezależnie od powyższego, pismem z dnia 4 lutego 2011 r. prócz wniosków i zażaleń złożonych do innych spraw ze skarg Z.R., skarżący w niniejszej sprawie wniósł zażalenie na niewłaściwe jej załatwienie przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Podkreślenia wymaga, iż ani z powyższego wyliczenia, ani z innych przepisów powołanej ustawy nie wynika, aby stronom postępowania przysługiwało zażalenie na "niewłaściwe załatwienie" sprawy.
W sytuacji, kiedy po wydaniu przez Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi Z.R. na pismo Wojewody D. z dnia [...] skarżący nie zgodził się z takim rozstrzygnięciem, mógł on w stosownym terminie wnieść, sporządzoną przez adwokata lub radcę prawnego, skargę kasacyjną od tego postanowienia. Skarżący co prawda z tej możliwości skorzystał, jednakże złożył osobiście sporządzoną skargę kasacyjną, którą z tej przyczyny Sąd zobligowany był odrzucić postanowieniem z dnia 15 lutego 2011 r. Z kolei, pełnomocnik skarżącego wniósł opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej.
W związku z powyższym, złożone zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić o czym, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono w sentencji postanowienia.