Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 545/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę G. Z. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 stycznia 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Pełnomocnikiem skarżącego Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła adwokata K. W. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego, w dniu 18 stycznia 2013 r., zapoznał się z aktami sprawy. Następnie, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku.
Postanowieniem z dnia 21 lutego 2013 r. Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną.
W dniu 23 lutego 2013 r. skarżący złożył pismo procesowe, w którym wskazał, że wyznaczony mu pełnomocnik z urzędu odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy nie było żadnych przeszkód formalnych by taką skargę sporządzić. Skarżący podniósł, że zwracając się do Sądu o pomoc prawną miał na myśli profesjonalistę w zakresie prawa, a nie prawnika, który nie chce reprezentować klienta.
Sąd uznał, że powyższe pismo procesowe stanowi wniosek o udzielenie pomocy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 p.p.s.a.).
Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie zostało w toku postępowania cofnięte.
Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnik z urzędu podjął czynności w sprawie. Zapoznał się z aktami sprawy, a następnie sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 6 grudnia 2012 r.
W związku z brzmieniem art. 243 § 2 p.p.s.a., na obecnym etapie postępowania, skarżący nadal reprezentowany jest przez wyznaczonego w sprawie pełnomocnika z urzędu. Przy czym, złożenie kolejnego wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy w tym zakresie nie uchyla skutków prawomocności rozstrzygnięcia referendarza sądowego z dnia 8 stycznia 2013 r.
Skoro skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, ponowny wniosek złożony w tym względzie jest bezprzedmiotowy.
Zważyć należy, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego pełnomocnika w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony pełnomocnik nie spełnił jej oczekiwań, tj. nie doprowadził do pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sprawy. Niezadowolenie strony z działań pełnomocnika z urzędu nie może stanowić podstawy do zmiany postanowienia w przedmiocie jego ustanowienia przez referendarza sądowego bądź Sąd. Nie pozbawia też strony możliwości obrony jej praw. Wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności procesowych, np. udział i reprezentowanie skarżącego na rozprawie, stanowi wykonanie wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy. Sposób reprezentacji i współpracy pełnomocnika ze skarżącym nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2, orzekł jak w sentencji postanowienia.