Uzasadnienie
Skarżąca na rozprawie w dniu 6 grudnia 2011 r. złożyła wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu.
Następnie wezwaniem referendarza sądowego z dnia 13 grudnia 2011 r. skarżąca została wezwana do złożenia powyższego wniosku na urzędowym formularzu w terminie siedmiu pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwano również skarżącą do nadesłania dokumentów źródłowych. Wezwanie to skarżąca odebrała osobiście w dniu [...]
W okresie biegu terminu do wykonania tego wezwania tj. w dniu [...], skarżąca złożyła osobiście Sądzie pismo z dnia [...], w którym wskazała, że nie chce narażać Skarbu Państwa na dodatkowe koszty i w związku z tym nie będzie obecnie wnosiła o ustanowienie adwokata. Dodała, że zwróci się z ponownym wnioskiem o ustanowienie adwokata, gdy będzie w stanie zgromadzić wymagane dokumenty.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.
Ponieważ skarżąca pismem z dnia [...] skutecznie cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, przyjąć trzeba iż wniosek ten stał się bezprzedmiotowy, co skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.