Uzasadnienie
A. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego. Jednocześnie w dniu 14 listopada 2016 r. skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.); dalej: p.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Niewątpliwie przedmiot skargi mieści w tej kategorii spraw, wobec czego uiszczony przez skarżącą wpis od skargi należało uznać za nienależny.
Stosownie do przepisu art. 225 cytowanej ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi, opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami nienależnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przytoczony przepis dotyczy więc sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. Przy czym, z nadpłatą mamy do czynienia również wtedy, gdy pobrane koszty sądowe (art. 211 p.p.s.a.) będą wyższe od należnych albo zostaną pobrane od strony zwolnionej od ponoszenia kosztów, np. w przypadkach, o których mowa w art. 239 p.p.s.a. Dotyczy to także sytuacji, gdy strona dobrowolnie – bez wezwania Sądu- uiści opłatę sądową w sprawie, w której przewidziano ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych o charakterze przedmiotowym. Z taką sytuacją mamy do czynienia w analizowanym przypadku.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 w związku z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.