Uzasadnienie
H. W. wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały.
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 26 listopada 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
W dniu 4 grudnia 2009 r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie od opłaty sądowej. Pismem z dnia 7 grudnia 2009 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, przesyłając w załączeniu skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, wezwał go do jego wypełnienia, podpisania i przesłania Sądowi wraz ze stosownymi dokumentami źródłowymi, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący oświadczył, że "po wezwaniu do wypełnienia druku PPF informuję, że nie posiadam chwilowo żadnych pieniędzy – druk jest zbyt rozległy."
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, z powodu niezłożenia wniosku o prawo pomocy na wymaganym formularzu, pozostawił go bez rozpoznania.
W dniu 29 grudnia 2009 r. H.W. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd.
Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
Natomiast w myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Zgodnie z zacytowanymi przepisami, warunkiem koniecznym do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest jego złożenie na urzędowym formularzu.
Skoro skarżący nie spełnił tego warunku, mimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku i pouczeniu o skutkach prawnych zaniechania tego obowiązku, brak było prawnej możliwości rozpoznania wniosku.
W tej sytuacji wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 257 p.p.s.a., Sąd pozostawił bez rozpoznania