Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez H. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest decyzja Wojewody D. z dnia [...] r., Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty J. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku od dnia 29 lipca 2007 r.
Decyzja pierwszo-instancyjna wydana została z powołaniem się na przepisy art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1001 ze zm.) (zwanej dalej ustawą). W jej uzasadnieniu organ wskazał, że utrata prawa do zasiłku nastąpiła z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania przez stronę, bowiem nie spełniła ona przesłanek do przedłużenia zasiłku określonych w art. 73 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy.
W odwołaniu strona podniosła, że organ I instancji niezastosował przepisów art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b, 73 ust. 1 pkt 3 oraz art. 82 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku, na mocy których przysługuje jej prawo do przedłużenia okresu zasiłkowego do 18 miesięcy, bowiem stopa bezrobocia poprzedzająca nabycie zasiłku na terenie powiatu j. wynosiła 28%, zaś stopa bezrobocia na koniec czerwca 2007 r., na terenie kraju wynosiła 12,4%. Zdaniem odwołującego powyższe okoliczności świadczą, że należy mu się zasiłek do 29 stycznia 2008 r.
W motywach decyzji ostatecznej Wojewoda D. wskazał, że odwołujący nabył prawo do zasiłku na okres 12 miesięcy od dnia 14 marca 2006r. oraz utracił status osoby bezrobotnej z dniem 27 listopada 2006 r. z powodu podjęcia zatrudnienia. Następnie po zaprzestaniu świadczenia pracy w dniu 31 marca 2007 r., Starosta J. decyzją z dnia 13 kwietnia 2007 r. uznał stronę z dniem 12 kwietnia 2007 r. za osobę bezrobotną i przyznał jej prawo do zasiłku od dnia 13 kwietnia 2007 r. na okres uzupełniający do 12 miesięcy. Organ odwoławczy wskazał, że podstawę nabycia zasiłku w przedstawionej sytuacji stanowi art. 73 ust. 5 ustawy, zgodnie z którym osoba, która utraciła status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego. Organ II instancji przytaczając brzmienie przepisów art. 73 ustawy wskazał, że strona nie spełnia warunków wymienionych w przepisie art. 73 ust. 1 pkt 3 ustawy, według którego okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych wynosi 18 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w dniu nabycia prawa do zasiłku oraz w okresie jego pobierania na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 2-krotnie przeciętną stopę bezrobocia w kraju, oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku lub (lit. a ust. 1 art. 73 ustawy), którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat, a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania po dniu nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego(lit. b ust. 1 art. 73 ustawy).
Zdaniem Wojewody D. w przypadku odwołującego analizie podlega przeciętna stopa bezrobocia w kraju w stosunku do stopy bezrobocia na obszarze działania powiatowego urzędu pracy według stanu na dzień 30 czerwca 2005 r., która wynosiła w we wskazanym czasie na obszarze działania powiatowego urzędu pracy w J. 28,7% przy stopie bezrobocia w kraju na poziomie 18 %.
Dalej organ odwoławczy wskazał, że stopa bezrobocia na dzień 30 czerwca 2006 r. wyniosła odpowiednio na obszarze działania powiatowego urzędu pracy w J 25,2% przy stopie bezrobocia w kraju na poziomie 15,9%. Dodatkowo podniósł, że małżonka odwołującego utraciła status osoby bezrobotnej z dniem 7 maja 2001 r. z powodu podjęcia zatrudnienia i nie figuruje w rejestrach jako osoba bezrobotna.
W skardze na decyzję ostateczną H. S. podtrzymał argumentację i zarzuty zawarte w odwołaniu, zarzucając wybiórcze stosowanie przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przez organy administracji publicznej. Ponadto podniósł, że pozostaje bez środków do życia, również ze względu na fakt, że jego małżonka została zwolniona z pracy z dniem 16 września 2007 r. i w dniu 18 września 2007 r. zarejestrowała się powiatowym urzędzie pracy w J. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku przez okres 7 dni.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podniosła, że skarżący nie spełnia również warunków określonych w art. 73 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy, ponieważ małżonka strony w dniu orzekania nie była zarejestrowana jako bezrobotna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kognicja sądu administracyjnego ogranicza się wyłącznie do kontroli podejmowanych przez administrację publiczną aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem, co oznacza, że sąd rozpoznając skargę ocenia jedynie czy przy rozpatrywaniu sprawy organy administracji nie dopuściły się naruszenia prawa materialnego jak i przepisów postępowania administracyjnego.
Oceniając wyłącznie pod takim kątem zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że nie jest ona obarczona wadami powodującymi konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
Podstawą materialnoprawną są przepisy ustawy z dnia z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99 poz. 1001 ze zm.), której art. 73 określa okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz szczegółowe warunki pozwalające przyznać zasiłek dla bezrobotnych na określony w tych przepisach okres. W myśl art. 73 ust. 1 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, okres pobierania zasiłku wynosi:
- 1) 6 miesięcy - dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 125 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju;
- 2) 12 miesięcy - dla bezrobotnych:
- a) zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 125 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, lub
- b) są bezrobotnymi powyżej 50 roku życia oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku;
- 3) 18 miesięcy dla bezrobotnych:
- a) zamieszkałych w dniu nabycia prawa do zasiłku oraz w okresie jego pobierania na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 2-krotnie przeciętną stopę bezrobocia w kraju, oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku lub
- b) którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat, a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania po dniu nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego. Z akt badanej sprawy wynika, że skarżący nabył prawo do zasiłku na okres 12 miesięcy od dnia 14 marca 2006r. oraz utracił status osoby bezrobotnej z dniem 27 listopada 2006 r. z powodu podjęcia zatrudnienia. Następnie po zaprzestaniu świadczenia pracy w dniu 31 marca 2007 r., Starosta J. decyzją z dnia 13 kwietnia 2007 r. uznał skarżącego z dniem 12 kwietnia 2007 r. za osobę bezrobotną i przyznał prawo do zasiłku od dnia 13 kwietnia 2007 r. na okres uzupełniający do 12 miesięcy. Jako bezsporny przedstawia się fakt, że w dniu 14 marca 2006 r. - czyli w momencie nabycia przez skarżącego prawa do zasiłku - zgodnie z Obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia z dnia 27 września 2005 r. w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na obszarze działania powiatowych urzędów pracy na terenie powiatu J. stopa bezrobocia wynosiła 28,7 % wobec krajowej stopy na poziomie 18%, a więc przekraczała 125% stopy bezrobocia na terenie kraju, co uprawniało organy do przyznania skarżącemu prawa do zasiłku na okres 12 miesięcy. Pozostaje również poza sporem, że skarżący z powodu podjęcia zatrudnienia utracił w okresie zasiłkowym status osoby bezrobotnej, a co za tym idzie prawo do zasiłku na okres krótszy niż 365 dni. Jak trafnie zauważył organ odwoławczy dochowanie przez skarżącego obowiązków określonych w przepisie art. 73 ust. 5 ustawy, spowodowało, że ponownie nabył on status bezrobotnego, jak również prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą bezrobotnego [...]. Przy czym nie ulega wątpliwości, że skarżący ponownie nabył status osoby bezrobotnej w roku 2007, a zatem ocenę warunków nakierowanych na stosunek stopy bezrobocia na obszarze właściwego urzędu pracy do stopy bezrobocia w kraju pozwalających przyznać zasiłek na okresy określone w art. 73 ustawy należy dokonać w odniesieniu do wskaźników na dzień 30 czerwca 2006 r., a nie jak wskazuje organ na dzień 30 czerwca 2005 r. Przepis art. 73 ust. 5 ustawy stanowi bowiem, że po ponownej rejestracji bezrobotny posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego, jednakże utrata statusu osoby bezrobotnej związana jest nierozerwalnie z utratą prawa do zasiłku, a co za tym idzie skarżący po ponownej rejestracji nabywa to prawo ponownie, jednakże w zakresie ograniczonym przez przepis art. 73 ust. 5 ustawy. Tym samym w przypadku z jakim mamy do czynienia w niniejszej sprawie konieczna jest ponowna ocena przesłanek zawartych w art. 73 ust. 1 pkt 1 do 3 ustawy pozwalających na przyznanie zasiłku na określone w nim okresy. Nie można zatem zgodzić się z argumentacją zawartą w odpowiedzi na skargę, ze skarżący powrócił na "uzupełnienie (tożsamość) zasiłku przyznanego decyzją z dnia 23 marca 2006 r.". Wytknięte przez Sąd uchybienie nie miało jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia, przez co nie mogło stać się podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z Obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia z dnia 26 września 2006 r. w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na obszarze działania powiatowych urzędów pracy stopa na terenie powiatu J. stopa bezrobocia wynosiła 25,2 % wobec krajowej stopy na poziomie 15,9%, a więc przekraczała 125% stopy bezrobocia na terenie kraju, jednocześnie nie przekraczając 2-krotnie stopy bezrobocia na terenie kraju, co uprawniało organ II instancji do orzeczenia o utracie prawa do zasiłku z dniem w niej wskazanym, z uwagi na zakończenie okresu jego pobierania. Z tych względów podniesione w skardze zarzuty nie mogą odnieść zamierzonego skutku. Wymaga bowiem podkreślenia, że decyzje wydawane na podstawie art. 73 ustawy mają charakter związany, co oznacza, że w razie stwierdzenia określonych przesłanek faktycznych organ nie ma luzu decyzyjnego co do treści decyzji,lecz musi wydać decyzję o treści określonej przez ustawodawcę. Ma zatem rację organ II instancji, kiedy stwierdza, że zastosowane w sprawie przepisy mają charakter kategoryczny i formułują jednoznacznie określone przesłanki ustania prawa wiążące organ w procesie stosowania prawa. Wydanie takich decyzji nie zależy zatem od uznania organu ani też od woli strony, a na ich kształt nie mogą mieć wpływu okoliczności nie przewidziane w ustawie.
Konkludując Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdza, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, co na podstawie art. 151 powołanej ustawy obligowało do oddalenia skargi.