Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 562/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]października 2016 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku stałego.
W dniu 21 kwietnia 2017 r. skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu 5 czerwca 2017 r.
W dniu 8 czerwca 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2017 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu i umorzył postępowanie w pozostałej części.
W dniu 24 lipca 2017r. do tutejszego Sądu wpłynęło, nadane w dniu 17 lipca 2017 r., pismo Okręgowej Rady Adwokackiej we W. z dnia 11 lipca 2017 r. o wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącej w niniejszej sprawie adwokata G. I..
W dniu 9 sierpnia 2018 r. pełnomocnik z urzędu złożył w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 177 § 3 p.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Co prawda Sąd nie posiada informacji, w jakim dniu została doręczona pełnomocnikowi skarżącej informacja o jego wyznaczeniu, jednak z uwagi na to, że pismo Rady opatrzone zostało datą 11 lipca 2017 r., a skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 9 sierpnia 2017 r. Sąd nie uznał za konieczne wyjaśnienia tej kwestii. Nawet, gdyby na podstawie cytowanego wyżej art. 177 § 3 p.p.s.a. przyjąć, że od dnia 11 lipca 2017 r. zaczął biec trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej, to termin ten upłynąłby w dniu 10 sierpnia 2017 r. Tymczasem skarga kasacyjna do tutejszego Sądu została wniesiona w dniu 9 sierpnia 2017 r., a zatem skarżąca nie uchybiła terminowi do jej złożenia.
Tym samym, wniosek o przywrócenie terminu, który nie został uchybiony jest niedopuszczalny (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. I GZ 276/16, LEX nr 2064079 i z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. II OZ 555/15, LEX nr 1780846).
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.