Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. G. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego i zasiłku w naturze. Skarga została podpisana identycznym, pochodzącym od tej samej osoby charakterem pisma, nazwiskami: J. K., G. K..
Pismem z dnia [...] r. Sąd wezwał G. i J. K. do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi przez tego skarżącego (tę skarżącą), który(a) tej skargi faktycznie nie podpisała. Jednocześnie Sąd pouczył, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Strona skarżąca na powyższe pismo nie odpowiedziała, mimo odebrania wezwania Sądu w dniu [...] r.
Pismem z dnia [...] Sąd poinformował G. i J. K., że zgodnie z obowiązującymi przepisami skarga do sądu administracyjnego powinna być podpisana przez wnoszącego. Podpis warunkuje, że żądanie pochodzi od osoby określonej jako wnosząca podanie. Tymczasem skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] została podpisana identycznym, pochodzącym od tej samej osoby charakterem pisma nazwiskami: J. K., G. K.. Wobec tego, Sąd nie jest w stanie ustalić, kto rzeczywiście tę skargę osobiście podpisał, co jest warunkiem nadania jej biegu.
W tej sytuacji Sąd wezwał, by w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, skargę podpisała swoim własnym charakterem pisma osoba wnosząca żądanie. W wypadku podpisu dwóch osób, każda musi złożyć własnoręczny podpis swoim charakterem pisma.
Mimo odebrania osobiście przez J. K. powyższego pisma w dniu [...] r. strona skarżąca na wezwanie Sądu nie odpowiedziała.
Według art. 57 §1 w związku z art.46 §1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, tj. zawierać m. in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Wobec bezskutecznego wezwania strony skarżącej w zakreślonym przez Sąd terminie do usunięcia wymaganego braku skargi, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 cytowanej ustawy skargę należało odrzucić.