Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 16 lutego 2011 r., sygn. akt. IV SA/Wr 573/10 oddalił skargę M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego.
Skarżący został pouczony przez Sąd, iż na powyższe rozstrzygnięcie może złożyć skargę kasacyjną, w terminie 30 dni od doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem za pośrednictwem tutejszego Sądu oraz, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Pismem z dnia 12 marca 2011 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 16 lutego 2011 r., co potwierdził na wezwanie Sądu w swoim piśmie z dnia 26 marca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z treści art. 178 p.p.s.a. wynika, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że Sąd prawidłowo pouczył skarżącego o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Mimo to skarżący sporządził skargę osobiście.
Mając to na uwadze, Sąd w oparciu o art. 178 p.p.s.a. odrzucił tę skargę jako niedopuszczalną.