Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 września 2008 r. Ł. G. wniósł skargę na niewykonanie wydanego w sprawie z jego skargi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 587/07 uchylającego decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie orzeczenia o zdolności do służby wojskowej, prawomocnego od dnia 11 kwietnia 2008 r.
Na zarządzenie Sędziego z dnia 5 lutego 2009 r. skarżący został wezwany, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał organ administracyjny do wykonania wyroku. Przy czym, w wezwaniu pouczono skarżącego, że niewykazanie powyższego spowoduje odrzucenie skargi.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał plik załączników, które uprzednio już dołączył do skargi. Nie nadesłał natomiast wymaganego wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Zatem, warunkiem skutecznego wniesienia skargi na niewykonanie wyroku jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.
Z akt sprawy wynika, że skarżący, w zakreślonym przez Sąd terminie, nie usunął braków formalnych wniesionej skargi w postaci złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał właściwy organ do wykonania wyroku Sądu z dnia 24 stycznia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 587/07. W odpowiedzi na wezwanie nadesłał jedynie pisma, które znajdowały się już w aktach sprawy i żadne z nich nie jest wezwaniem, o jakim stanowi art. 154 § 1 p.p.s.a.
W tej sytuacji skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.