Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowieniem z dnia 5 lutego 2009 r. odrzucił skargę wniesioną przez skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. w przedmiocie skierowania do Domu Pomocy Społecznej i ustalenia miesięcznej odpłatności za pobyt.
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że mieszka w Domu Pomocy Społecznej, a 70% emerytury potrącana jest przez ZUS. Z nadesłanej decyzji ZUS wynika, iż emerytura skarżącego wynosi ogółem 1290,67 zł, z tym, że skarżącemu wypłaca jest kwota 358,15 zł, natomiast kwota 322,66 zł potrącana jest przez ZUS z powodu egzekucji administracyjnej, zaś kwota 580,80 zł przekazywana jest na rzecz Domu Pomocy Społecznej z tytułu odpłatności za pobyt. Z nadesłanych upomnień wynika nadto, że skarżący posiada zaległości (zadłużenie) wobec w Domu Pomocy Społecznej w wysokości 568,96 zł (marzec 2009 r.). W 2007 r. skarżący uzyskał przychód z tytułu emerytury w kwocie 12818,18 zł. Podał, że nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Przepis art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.
Skarżący jest zwolniony od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" cytowanej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących opieki i pomocy społecznej. Z tego względu postępowanie wszczęte tym wnioskiem jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Natomiast art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze, iż skarżący jest osobą w zaawansowanym wieku, przebywającą w Domu Pomocy Społecznej i ponoszącą wydatki z tytułu pobytu w tej placówce, otrzymującą do dyspozycji jedynie część emerytury tj. kwotę 358,15 zł, brak majątku, wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z 161 § 1 pkt 3 i art. 239 pkt 1 lit "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.