Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona w dniu 11 lutego 2010 r. adwokat A. K. W wyroku z dnia 26 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał pełnomocnikowi skarżącego kwotę 317, 30 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Pełnomocnik w skardze kasacyjnej od ww. wyroku wniosła o zasądzenie jej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów postępowania kasacyjnego oraz kosztów postępowania poniesionych przed sądem pierwszej instancji.
W piśmie z dnia 4 stycznia 2011 r. pełnomocnik zażądała zwrotu wydatków poniesionych na zakup znaczków pocztowych do korespondencji w wysokości 7,65 zł.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za sporządzenie skargi kasacyjnej oraz poniesione, udokumentowane niezbędne wydatki (koszt zakupu znaczków pocztowych), tj. łącznie kwotę 155, 25 zł (kwota dotycząca opłaty za zastępstwo prawne zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" w zw. z pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
Wniosek pełnomocnik skarżącego o przyznanie jej opłaty za zastępstwo prawne za czynności w postępowaniu przez Sądem I instancji należy uznać na bezzasadny. Przypomnieć bowiem należy, że postępowanie "w pierwszej instancji" kończy się z chwilą wydania przez sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowania w sprawie i wszelkie czynności dokonane po tej chwili uznawane są za dokonane już w postępowaniu "w drugiej instancji". W wyroku z dnia 26 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał już pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie za dokonane przez nią czynności "w pierwszej instancji". Dodać należy, że pełnomocnik skarżącego oprócz sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej nie dokonała innych czynności "w postępowaniu kasacyjnym" (np. nie brała udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym), a zatem nie było przesłanek do przyznania jej opłaty za zastępstwo prawne na podstawie i w wysokości innej niż określona w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" ww. rozporządzenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.