Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania P. K., dalej: skarżący, od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta W. przez Starszego Administratora ds. świadczeń rodzinnych i administracyjnych w Dziale Świadczeń w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia [...], nr [...] odmawiającej przyznania pomocy finansowej dla osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu wskazano, że wnioskiem z dnia 26 października 2012 r. skarżący wystąpił o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad matką – A. K. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie dodatkowej pomocy finansowej w kwocie 100 zł miesięcznie, w listopadzie i grudniu 2011 r., realizowanej w ramach rządowego programu wspierania osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne.
Dalej wskazano, że wydaną z upoważnienia Prezydenta W., decyzją Starszego Administratora ds. świadczeń rodzinnych i administracyjnych w Dziale Świadczeń w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia [...], nr [...] odmówiono skarżącemu przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy, w związku z koniecznością opieki nad osobą, w stosunku do której ciąży obowiązek alimentacyjny – A. K. Organ pierwszej instancji odmówił przyznania pomocy finansowej dla osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne gdyż skarżący nie posiada prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, zatem również wnioskowana pomoc nie przysługuje.
Skarżący odwołał się od powyższej decyzji, jak również od decyzji odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z dnia [...], [...]. Podniósł, że nie podziela argumentacji zawartej w uzasadnieniu decyzji, gdyż w jego ocenie przedłożył wszelkie dokumenty niezbędne do przyznania wnioskowanych świadczeń.
Dalej organ odwoławczy stwierdził, że w myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu wspierania osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne (Dz. U. nr 212, poz. 1262), dalej: rozporządzenie, osobie mającej ustalone za miesiąc listopad lub grudzień 2011 r. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przyznane na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, (Dz. U. nr 139, poz. 992 ze zm.), dalej: ustawa, przysługuje prawo do pomocy finansowej, realizowanej w ramach rządowego programu wspierania osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne.
Skoro Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...], nr [...] o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, to w niniejszej sprawie konieczne jest podjęcie identycznego rozstrzygnięcia, jako że uprawnienie do wnioskowanej pomocy finansowej jest bezpośrednio związane z prawem do świadczenia pielęgnacyjnego. Prawo do pomocy finansowej, realizowanej w ramach rządowego programu wspierania osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne - jak sama nazwa wskazuje - przysługuje osobom posiadającym prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżący nie posiada prawa do tego świadczenia, zatem również wniosek o przyznanie dodatkowej pomocy musiał zostać załatwiony odmownie.
Skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Oświadczył, że przedłożył wszystkie dokumenty, niezbędne do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Dokumenty z ZUS we W., które przedstawił potwierdzają, jego zdaniem, że na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych A. K. ma orzeczoną całkowitą niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji wyrokiem Sądu Okręgowego Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W. Znajduje to potwierdzenie w art. 3 pkt 21 ustawy i spełnia warunki wymienione w § 7 rozporządzenia.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z powodów podanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej. Zdaniem Kolegium, skoro skarżący nie posiadał prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, dodatkowa pomoc finansowa nie mogła zostać przyznana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowią przepisy rozporządzenia.
W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia osobie mającej ustalone za miesiąc listopad lub grudzień 2011 r. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przyznane na podstawie ustawy, przysługuje prawo do pomocy finansowej, realizowanej w ramach rządowego programu wspierania osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne.
Wskazać trzeba, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia[...], nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu świadczenia pielęgnacyjnego, w związku z opieką nad jego matką A. K. W świetle powyższego Sąd w pełni podzielił stanowisko organu odwoławczego wyrażone w zaskarżonej decyzji, że uprawnienie do omawianej pomocy finansowej jest bezpośrednio związane z prawem do świadczenia pielęgnacyjnego. Prawo do pomocy finansowej, realizowanej w ramach rządowego programu wspierania osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne - jak sama nazwa wskazuje - przysługuje osobom posiadającym prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Skoro skarżący nie posiadał prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, dodatkowa pomoc finansowa nie mogła zostać przyznana.
Dodać należy, że wyrokiem z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 591/12 tut. Sąd oddalił skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy administracyjne wydając zaskarżone decyzje, nie naruszyły prawa.
W związku z tym, stosownie do art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.