Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 września 2010 r. R. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, z której wynika, iż zarzuca ona brak kontroli nad rozliczeniami finansowymi "pomiędzy Wspólnotą z H., a Zarząd. Zas. Kom." Skarżąca podniosła, że powstałe nieprawidłowości dotyczą rozliczeń za centralne ogrzewanie oraz wywóz nieczystości.
Do skargi R. D. dołączyła m.in. kierowane do niej przez Zarząd Zasobu Komunalnego we W. zawiadomienia o zmianie należnych opłat.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Nie kwestionując twierdzeń zawartych w skardze wskazać należy, że adresatem stawianych przez skarżącą zarzutów, dotyczących rozliczeń finansowych za centralne ogrzewanie oraz wywóz nieczystości nie może być sąd administracyjny.
Poza sporem jest też, że poruszane przez skarżącą kwestie dotyczą stosunku cywilnoprawnego, niepodlegającego kognicji sądu administracyjnego.
W związku zatem z dokonanym na wstępie wyliczeniem spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także wobec istoty sprawy sądowoadministracyjnej, wynikającej z art. 1 p.p.s.a., niewątpliwym jest, iż żądanie skarżącej nie ma charakteru administracyjnoprawnego.
W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.