Uzasadnienie
M. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na oznaczone wyżej orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie uchylenia orzeczenia dyscyplinarnego uznającego skarżącego winnym popełnienia czynów i wymierzającego karę dyscyplinarną wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 19 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego, w związku z umorzeniem w całości postępowania dyscyplinarnego z uwagi na przedawnieniem wszystkich stawianych zarzutów wobec skarżącego, cofnął skargę na przedmiotowe orzeczenie.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) (zwana dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art. 60 wskazanej wyżej ustawy. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczenie M.N. w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle materiału aktowego badanej sprawy nie nasuwa – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń.
W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Z tych względów orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia.