Uzasadnienie
Skarżąca pismem z dnia 10 marca 2014 r. złożyła ponowny wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu, w którym podała, że w związku wydaniem przez Sąd wyroku będzie jej potrzebna dalsza pomoc adwokata M. H., a jej emerytura jest zbyt niska aby opłacić wynagrodzenie adwokata.
Wniosek ten został zakwalifikowany jako ponowny wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.
Z treści art. 245 § 3 cytowanej wyżej ustawy wynika, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Ponowny wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jest bezprzedmiotowy, gdyż z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 601/13 skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym adwokata z urzędu. Z kolei Okręgowa Rada Adwokacka we [...] pismem dnia [...] wyznaczyła wskazanego wyżej pełnomocnika z urzędu.
Adwokat ten udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego innemu adwokatowi, któremu w dniu 13 grudnia 2013 r. udostępniono akta sprawy i który reprezentował skarżącą na rozprawie w dniu 15 stycznia 2014 r. na której zapadał wyrok uchylający zaskarżoną decyzję.
Powyższe oznacza, że skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Pomoc prawna w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu została zatem przyznana skarżącej w toku postepowania przed sądem I instancji.
Na podstawie art. 243 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może zostać bowiem przyznane stronie na jej wniosek złożony przede wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne.
Powyższe oznacza, że ustanowiony w toku postępowania przed sądem I instancji adwokat z urzędu jest nadal uprawniony do reprezentowania skarżącej i podejmowania dalszych czynności w sprawie, w tym do sporządzenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego lub opinii o braku podstaw do jej wniesienia.
Natomiast wyznaczony w niniejszej sprawie sądowej o sygn. akt IV SA/Wr 601/13 adwokat z urzędu nie jest uprawniony do reprezentowania skarżącej w toku dalszego postępowania przed organem administracji II instancji (Samorządowym Kolegium Odwoławczym) w związku z uchyleniem przez Sąd wspomnianym wyrokiem z dnia 15 stycznia 2014 zaskarżonej decyzji wydanej przez ten organ. Prawo pomocy przyznane przez wojewódzki sąd administracyjny dotyczy wyłącznie postępowania przed sądami administracyjnymi i ewentualnie postępowania egzekucyjnego. Może ono zostać również przyznane przed wszczęciem postępowania sądowego, czyli w celu sporządzenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego i dalszej reprezentacji wnioskodawcy w toku postępowania rozpoznawczego.
W przypadku wątpliwości dotyczących pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu strona zainteresowana winna zwrócić się o ich rozstrzygnięcie do okręgowej rady adwokackiej (art. 28 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, Dz. U. tj. z 2002 r. nr 123, poz. 1058 ze zm.).
Z tych względów ponowny wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata z urzędu należało uznać za bezprzedmiotowy.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i art. 245 § 3 oraz 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.