Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 grudnia 2008 r. J. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę w przedmiocie zamiany lokalu mieszkalnego i zwrotu nienależnie naliczonych opłat.
W skardze J. M. opisała szereg okoliczności dotyczących m.in. jej usunięcia z mieszkania własnościowego, kradzieży mieszkania, mienia, waluty, całego dorobku życia i ciężkiej pracy, prześladowań przez Policję, stanu technicznego "lokalu z urzędu", oraz kwestii opłat z tym lokalem związanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Z wyliczenia spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, określonej w art. 1 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bezspornie wynika, iż żądanie skarżącej nie ma charakteru administracyjnoprawnego.
Nie kwestionując twierdzeń zawartych w skardze wskazać należy, że adresatem stawianych przez skarżącą zarzutów, dotyczących usunięcia jej z mieszkania własnościowego, kradzieży mieszkania, mienia, waluty, całego dorobku życia i ciężkiej pracy, prześladowań przez Policję nie może być sąd administracyjny. W powyższych kwestiach skarżąca może zwrócić się np. do organów ścigania.
Poza sporem jest też, że skarżącą z właścicielem zajmowanego przez nią lokalu może łączyć stosunek cywilnoprawny w postaci umowy najmu, a nie decyzja administracyjna poddana kontroli sądu administracyjnego.
Kognicji tego sądu nie podlegają również sprawy związane ze stanem technicznym zajmowanego przez skarżącą lokalu ani też okoliczności towarzyszące podpisaniu umowy najmu.
W tej sytuacji skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.