Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 sierpnia 2010 r. A. Dz. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, w której zakwestionował pismo Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...]. Zaskarżonym pismem A.Dz. został poinformowany m.in. o tym, iż jego zażalenie z dnia 19 czerwca 2010 r. na bezczynność organu I instancji odnośnie rozpatrzenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego jest bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zaskarżone pismo, będące jedynie wyjaśnieniem skarżącemu kwestii związanych z załatwieniem złożonego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenia na bezczynność organu właściwego w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego, niewątpliwie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Znajduje to potwierdzenie w dokonanym na wstępie wyliczeniu spraw podlegających właściwości tego rodzaju sądu.
W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.