Uzasadnienie
Skarżący J. K. złożył w niniejszej sprawie skargę, w której zakwestionował prawidłowość decyzji podjętej przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...] r. w przedmiocie przyznania mu zasiłku celowego w kwocie [...] zł. Wezwany zarządzeniem z dnia [...] r. do wskazania decyzji będącej przedmiotem skargi podał, że w skardze odwołał się od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w M., którą przyznano mu pomoc w zbyt małej wysokości.
Sąd zważył co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przepis ten w § 2 stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzja Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...]. jest decyzją wydaną przez organ I instancji. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Wbrew powyższemu pouczeniu skarżący złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zamiast do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W..
W tej sytuacji skargę wniesioną bez wyczerpania środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie należało odrzucić jako niedopuszczalną, co orzeczono na podstawie art. 59 § 1 pkt 6) wyżej powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi