Uzasadnienie
K. L. złożył do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję wydaną przez działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta Ś., Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad żoną K. L..
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2015 r. w sprawie wyznaczono rozprawę na dzień 25 lutego 2015 r.
W dniu 6 lutego 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przedłożyło do akt sprawy odpis skrócony aktu zgonu K. L., która zmarła dnia 1 listopada 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem skarżącego o przyznanie jemu świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu sprawowanej opieki nad niepełnosprawną żoną.
Materialnoprawną podstawę wydanych w tym postępowaniu decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm.), dalej: u.ś.r.
Krąg podmiotów uprawnionych do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego określono w art. 17 ust. 1 i 1a u.ś.r. Ust. 1 tego artykułu stanowi, że świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje:
- 1) matce albo ojcu,
- 2) innym osobom, na których, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59, ze zm.), ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności,
- 3) opiekunowi faktycznemu dziecka
- - jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: (...).
Z kolei, zgodnie z ust. 1a art. 17 u.ś.r osobie innej niż spokrewniona w pierwszym stopniu, na której ciąży obowiązek alimentacyjny, przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, w przypadku gdy nie ma osoby spokrewnionej w pierwszym stopniu albo gdy osoba ta nie jest w stanie sprawować opieki, o której mowa w ust. 1.
Powyższa regulacja zakłada istnienie dwóch podmiotów: opiekuna i osoby wymagającej opieki, oraz określonej sytuacji faktycznej: sprawowania opieki i nie podejmowania lub zrezygnowania z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej dla celów opiekuńczych.
W dniu 6 lutego 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.poinformowało Sąd, iż K. L. w dniu 1 listopada 2014 r. zmarła, na dowód czego przedstawiono odpis skrócony aktu zgonu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe.
Ponieważ świadczenie pielęgnacyjne przyznawane jest uprawnionemu w związku z koniecznością sprawowania opieki nad osobą legitymującą się określonym przez prawo stopniem niepełnosprawności, to śmierć osoby wymagającej opieki ma dla sprawy istotne znaczenie. W przypadku bowiem śmierci podmiotu, nad którym opieka miała być sprawowana, przyznanie tego rodzaju świadczenia jest bezprzedmiotowe. Świadczenie to jest nierozerwalnie związane z konkretną, indywidualną osobą, ze względu na którą jest przyznawane. Śmierć takiej osoby jest równoznaczna z brakiem podmiotu, wobec którego miała być sprawowana opieka.
Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w przypadku, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 i 2 § 1 tego artykułu stało się bezprzedmiotowe sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
Wobec tego co wcześniej powiedziano, na podstawie wyżej cytowanego przepisu ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.