Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 września 2010 r. T. J. wniósł skargę na niewykonanie wydanego w sprawie z jego skargi wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 17 lutego 1989 r., sygn. akt SA/Wr 898/88 uchylającego decyzję Kierownika Biura Ewidencji Ludności i Dowodów Osobistych Urzędu Miejskiego we W. z dnia [...] nr [...] i decyzję Kierownika Wydziału Społeczno-Administracyjnego Urzędu Dzielnicowego W.-K. z dnia [...] nr [...] w sprawie wymeldowania z pobytu stałego.
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 października 2010 r. skarżący został wezwany, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał na piśmie właściwy organ administracyjny do wykonania wyroku. Przy czym, w wezwaniu pouczono skarżącego, że niewykazanie powyższego spowoduje odrzucenie skargi.
W nadesłanej na wezwanie Sądu odpowiedzi skarżący w żaden sposób nie wykazał, iż wzywał organ właściwy do wykonania wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Zatem, warunkiem skutecznego wniesienia skargi na niewykonanie wyroku jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.
Z akt sprawy wynika, że skarżący, w zakreślonym przez Sąd terminie, nie wykazał, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał właściwy organ do wykonania wyroku Sądu z dnia 17 lutego 1989 r., sygn. akt SA/Wr 898/88. Z nadesłanych w odpowiedzi na wezwanie pism żadne nie jest wezwaniem, o jakim stanowi art. 154 § 1 p.p.s.a.
W tej sytuacji skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.