Uzasadnienie
W dniu 24 stycznia 2012 r. odbyła się rozprawa sądowoadministracyjna w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Podczas rozprawy Sąd postanowił, w związku z wnioskiem skarżącego zawierającym żądanie wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, rozprawę w tym dniu odroczyć.
Pismem z dnia 24 stycznia 2012 r. skarżący złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o doręczenie orzeczenia Sądu z dnia 24 stycznia 2012 r. wraz z uzasadnieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 162 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., rozstrzygnięcia zawarte w postanowieniach niekończących postępowania w sprawie, wydanych na posiedzeniach jawnych, wpisuje się do protokołu bez spisywania odrębnej sentencji, jeżeli nie przysługuje na nie zażalenie.
Stosownie zaś do art. 163 § 1 p.p.s.a., postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom.
Katalog przypadków, w których dopuszczalne jest zażalenie na określone postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego zawiera art. 194 § 1 p.p.s.a. Przepis ten nie przewiduje zażalenia na postanowienie wydane w przedmiocie odroczenia rozprawy. Również żaden przepis szczególny p.p.s.a. nie przewiduje zaskarżalności takiego postanowienia w drodze zażalenia. Od postanowienia tego nie przysługuje także skarga kasacyjna, gdyż postanowienie to nie kończy postępowania w sprawie.
Niemniej jednak podkreślenia wymaga, że omawiane postanowienie o odroczeniu rozprawy (wpisane do protokołu rozprawy), zawierało jednocześnie uzasadnienie. Jak wskazuje protokół, Sąd odroczył rozprawę celem rozpoznania złożonego przez skarżącego na rozprawie wniosku. Kserokopia protokołu rozprawy została przesłana skarżącemu na jego wniosek przy piśmie z dnia 27 stycznia 2012 r.
W tej sytuacji, wobec braku przesłanek z art. 163 § 1 p.p.s.a. do uwzględnienia wniosku, orzeczono jak w sentencji postanowienia.