Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. B. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę ("pozew"), wnosząc o zasądzenie od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. kwoty [...] zł z tytułu nie dopłaconego świadczenia rentowego, należnej mu zgodnie z prawomocnym wyrokiem sądowym z dnia 14 marca 2005 r, kwoty [...] zł z tytułu nie otrzymanego zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] r. do [...]r., zobowiązanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do przedstawienia na piśmie podstawy prawnej dotyczącej sposobu wyliczenia świadczenia rentowego dla trzeciej grupy inwalidzkiej, a także zobowiązania "pozwanego" do przedstawienia na piśmie podania podstawy prawnej sposobu zaliczania okresu pracy od chwili zakończenia pobierania zasiłku do czasu podjęcia pracy w Urzędzie Pracy.
W odpowiedzi na powyższą skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o odrzucenie skargi ze względu na to, iż przedmiotowa sprawa podlega rozpatrzeniu przez sąd powszechny i jako taka nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Organ wskazał także, że przedmiotem skargi złożonej do sądu administracyjnego jest postępowanie dotyczące przyznania skarżącemu (ubezpieczonemu) prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy oraz decyzja z [...]r. wydana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. w wykonaniu wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]r. Od decyzji tej zgodnie z art. 83 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r., 137, poz. 887 ze zm.) a także art. 4779 § 1, skarżącemu przysługiwało prawo odwołania do Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, z którego skarżący nie skorzystał, a tym samym powyższa decyzja stała się prawomocna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod
Sygn. akt IV SA/Wr 626/05 3 względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty., 3/postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań.
Problematyka kontroli decyzji dotyczących świadczeń z ubezpieczenia społecznego, w tym rent (i emerytur) należy, zgodnie z art. 83 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, do sądu powszechnego, według zasad określonych w kodeksie postępowania cywilnego (zwłaszcza art. 4778 i następnych), do tego też sądu należy kontrola wskazanej w decyzji podstawy prawnej rozstrzygnięcia.
Co do zasiłku dla bezrobotnych, to sąd administracyjny jest właściwy do kontroli prawidłowości decyzji administracyjnych wydanych w tym zakresie (lub bezczynności w ich wydawaniu), nie może natomiast wydawać orzeczeń zasądzających lub kształtujących prawo (chyba, że przepis prawa tak stanowi). Sąd Administracyjny nie jest także uprawniony do dokonywania wykładni przepisów prawnych w trybie poza orzeczeniowym.
Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.s.a.