Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 września 2010 r. nr [...]Komendant Wojewódzki Policji we W., powołując się na przepis art.134 w związku z art. 144, art. 141 § 1 i art. 101 § 3 k.p.a., po rozpoznaniu zażalenia J. W. na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] 2010 r. w przedmiocie podjęcia z urzędu postępowania w sprawie wniosku z dnia 6 stycznia 2009 r. o przyznanie prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2008, stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o podjęciu postępowania w sprawie wniosku J. W. z dnia [...] 2009 r. o przyznanie prawa do równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2008.
W uzasadnieniu podał, że w dniu 6 listopada 2009 r. Komendant Wojewódzki Policji we W. rozpoznał odwołanie J. W od decyzji Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] 2009 r. nr [...]w sprawie przyznania prawa do równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2008. Decyzją z dnia [...] 2009 r. Komendant Wojewódzki Policji we W. uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] 2009 r. i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
W związku z istnieniem w obiegu prawnym decyzji przyznających emerytowanym funkcjonariuszom Policji prawa do równoważnika za remont lokalu, Komendant Wojewódzki Policji we W. w dniu 11 grudnia 2009 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] 2002 r. o przyznaniu J. W. prawa do równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem 3 norm zaludnienia, o czym strona została powiadomiona. Postępowanie to zostało zakończone wydaniem przez Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. decyzji nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] 2002 r. o przyznaniu stronie prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Decyzja nr [...]Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. zawierała pouczenie o możliwości wniesienia odwołania do Komendanta Głównego Policji, z czego strona skorzystała i w dniu 27 stycznia 2010 r., za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., wpłynęło odwołanie, które 1 lutego 2010 r. zostało wraz z aktami, przesłane do Komendanta Głównego Policji.
W związku z powyższym Komendant Powiatowy Policji w L. w dniu 20 stycznia 2010 r. wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie wniosku J. W. z dnia 6 stycznia 2009 r. o wypłatę równoważnika za remont lokalu do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy stwierdzenia nieważności własnej decyzji nr [...]r. z dnia [...] 2002r.
W dniu 8 marca 2010 r. do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. wpłynęła, wraz z aktami postępowania, decyzja nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia 2 marca 2010 r. utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję nr [...]Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [....]
Dokumentacja mieszkaniowa J. W. wraz z decyzją nr [...]r. KGP z dnia 2 marca 2010 r. została w dniu 22 marca 2010 r. przesłana do Komendanta Powiatowego Policji w L., jednak w związku ze złożeniem skargi na decyzję nr [...]KGP z dnia [...] 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez J. W., akta mieszkaniowe ponownie, za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., zostały przesłane do Naczelnika Wydziału Koordynacji Inwestycji i Gospodarki Nieruchomościami Biura Logistyki Policji KGP.
Postanowieniem z dnia 27 maja 2010 r. Komendant Powiatowy Policji w Lubaniu podjął z urzędu postępowanie w sprawie wniosku J. W. z dnia 6 stycznia 2009 r., uzasadniając to tym, że podstawą wydania tego postanowienia był fakt stwierdzenia nieważności decyzji nr [...]Komendanta Powiatowego Policji w L. decyzją nr [...]Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] 2010 r., która została utrzymana decyzją Komendanta Głównego Policji. W uzasadnieniu tego postanowienia Komendant Powiatowy Policji w L. podał, że decyzja KGP jest ostateczna w administracyjnym toku postępowania i w taki sposób rozstrzyga sprawę ważności decyzji nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w L. Na powyższe postanowienie strona złożyła zażalenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w L. Komendant Wojewódzki Policji we W. po rozpatrzeniu zażalenia stwierdził, że zgodnie z treścią art. 101 § 3 k.p.a. wniesienie zażalenia na postanowienie może następować tylko w przypadku postanowień o zawieszeniu postępowań administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi.
Komendant Wojewódzki Policji we W. uznał, że skoro strona wnosi zażalenie na postanowienie o podjęciu postępowania administracyjnego, to zgodnie z treścią art. 141 § 1 k.p.a. nie służy jej zażalenie, w związku z czym stwierdził niedopuszczalność zażalenia na w/w postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego.
J. W. złożył skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia i nakazania Komendantowi Wojewódzkiemu Policji we Wrocławiu oraz Komendantowi Powiatowemu Policji w L. wypełnienia postanowień decyzji z dnia [...] 2002 r. nr [...] i wypłaty równoważnika za lata 2006 – 2009 wraz z ustawowymi odsetkami oraz za rok 2010. W uzasadnieniu podał, że w jego ocenie w sytuacji, gdy w związku z wniesioną przez niego skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na decyzję Komendanta Głównego Policji utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. o uchyleniu decyzji nr [...] z [...] 2002 r., zarejestrowaną pod sygn.. akt II SA/Wa 636/10, podejmowanie zawieszonego w niniejszej sprawie postępowania jest niezgodne z prawem.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, sprawujący zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem uznał, że skargę należy uwzględnić.
Przedmiotem rozpoznania przez Sąd w niniejszej sprawie jest jedynie ocena pod względem zgodności z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] 2010 r. nr [....]o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] 2010 r. o podjęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku J. W. o przyznaniu prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2008. Wymienione wyżej postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] 2010 r. o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie przyznania skarżącemu prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2008 zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym na nie zażaleniu do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Zawarte natomiast w zaskarżonym postanowieniu organu II instancji stanowisko o niedopuszczalności zażalenia na w/w postanowienie organu I instancji o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania administracyjnego nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa.
Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z prawidłowo powołanego w podstawie prawnej zaskarżanego postanowienia przepisu art. 101 § 3 k.p.a. wynika, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postepowania służy stronie zażalenie. Wykładnia owego przepisu prawa budziła wątpliwości. Wobec wątpliwości interpretacyjnych w/w przepisu prawa, Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 maja 2000 r. sygn. akt OPS 4/00 (ONSA 2000/4/137) z glosą aprobującą P. Piszczka (OSP 2002/9/116) stwierdził, że: "Na postanowienie organu I instancji o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego stronie przysługuje zażalenia na podstawie art. 101 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego." W uzasadnieniu owej uchwały Sąd ten wskazał, że w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego może chodzić o następujące rozstrzygnięcia: a) o zawieszeniu postępowania administracyjnego, b) o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego, c) o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego, d) o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego.
Z przepisu tego nie wynika, by ustawodawca ograniczał tu prawo wniesienia zażalenia tylko do niektórych rodzajów postanowień w sprawie zawieszenia postępowania. Nie może ulegać wątpliwości, że gdyby taka była wola ustawodawcy, to wprost unormowałby to w cytowanym przepisie. Skoro zatem w przepisie tym nie ma żadnych ograniczeń co do zaskarżalności postanowień w sprawie zawieszenia postępowania, to stronom przysługuje zażalenie na każde z postanowień możliwych do wydania w sprawie zawieszenia postępowania. Wynika to także z art. 141 § 1 k.p.a. Z powyższych względów nieuprawnione byłoby akceptowanie takiej wykładani zwrotu "w sprawie zawieszenia postępowania", która prowadziłaby do wniosku, że chodzi tu tylko o zażalenie na rozstrzygnięcia dotyczące zawieszenia postępowania i odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Zwłaszcza jeśli się przyjmie, że ten sam zwrot w art. 101 § 1 k.p.a. obejmuje wszelkie postanowienia dotyczące zawieszenia postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu powyższej uchwały dodatkowo podkreślił, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego "wykładnia prawa, jeśli brzmienie przepisu nie stoi temu na przeszkodzie, powinna zmierzać do rozszerzenia gwarancji procesowych praw obywatela" (uchwała Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 września 1991 r., OTK 1991, poz.
- 19) oraz, że prawo do poddania kontroli instancyjnej zasadności każdego rodzaju postanowień w sprawie zawieszenia postępowania wydatnie zwiększa zakres uprawnień procesowych.
W świetle powyższego zaskarżone postanowienie, jako wydane z istotnym naruszeniem art. 101 § 3 k.p.a. podlegało uchyleniu, co orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.
Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy, mając na względzie to, co powiedziano wyżej odnośnie dopuszczalności zażalenia na wydane w postępowaniu administracyjnym przez organ I instancji postanowienie o podjęciu zawieszonego postepowania administracyjnego, oceni zasadność zażalenia skarżącego na postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w L. z dnia [...] 2010 r. w przedmiocie podjęcia z urzędu postępowania w sprawie wniosku z dnia 6 stycznia 2009 r. o przyznanie prawa do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2008.
Sąd nie orzekł w wyroku o wykonalności zaskarżonego postanowienia z uwagi na to, że zaskarżony akt jako mający charakter wyłącznie procesowy nie ma cech wykonalności.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie wyżej wskazanego przepisu prawa, orzeczono jak na wstępie.