Uzasadnienie
Dyrektor D. Służby Dróg i Kolei we W. (zwany dalej: skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na zalecenia pokontrolne D. Konserwatora Zabytków we W. z dnia 10 marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie rzeźby sakralnej wpisanej do rejestru zabytków. Jednocześnie w skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonego aktu, uzasadniając go treścią skargi oraz zarzutami skierowanymi pod adresem organu konserwatorskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika wprost, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego nie może dotyczyć innego aktu, niż aktu zaskarżonego.
Przy odkodowaniu treści przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu należy wskazać, że sformułowanie "znacznej szkody" oznacza sytuację, w której naprawienie powstałej szkody nie będzie mogło nastąpić przez późniejszy zwrot przymusowo spełnionego świadczenia bądź przez przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego.
Z kolei przez "trudne do odwrócenia skutki" należy rozumieć skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę w rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego, o ile jest możliwy, może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku.
Natomiast przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt II OZ 942/14, LEX nr 1530896).
Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zauważyć należy, że skarżący uzasadniając go, poprzestał jedynie na ogólnym wywodzie, w którym stwierdził, że wstrzymanie uzasadnione jest zarzutami skargi, nie wykazując w żaden sposób, że zaskarżony akt może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Tymczasem dla wskazania spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest wystarczającym sam wywód strony, dotyczący okoliczności uzasadniających wstrzymanie, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy w tym zakresie powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Lakoniczne uzasadnienie wniosku skarżącego o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt II GSK 2045/14, LEX nr 1519096).
Z taką sytuacją mamy do czynienia w analizowanym przypadku. Stwierdzenie zatem braku wykazania (zaistnienia) przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie pozwala na uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zalecenia pokontrolnego. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do oddalenia przedmiotowego wniosku na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.