Uzasadnienie
R. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Z zawartego w aktach sprawy potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 15 lipca 2011 r. Skarżący w dniu 27 lipca 2011 r. nadał skargę (za pośrednictwem zakładu karnego) na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Koperta wskazywała jako adresata: "Wojewódzki Sąd Administracyjny, Wydział II, 50-950 Wrocław". Poczta doręczyła skargę do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu Wydział II, który pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. przekazał pismo skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W dniu 18 sierpnia 2011 r. Sąd ten przekazał skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. Skoro termin do wniesienia skargi upływał w dniu 16 sierpnia 2011 r. należy uznać, że skarga została wniesiona z przekroczeniem 30-dniowego terminu.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się bowiem, że skoro strona wbrew wyraźnemu pouczeniu skierowała skargę do sądu za pośrednictwem niewłaściwego organu, to za datę nadania skargi należało przyjąć datę przekazania skargi właściwemu organowi przez sąd (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 155/08, LEX nr 381455, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 46/08, LEX nr 381707).
W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy skarga podlegała odrzuceniu. Strona skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.