Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 652/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę W. Zakładów Koksowniczych "[...]" S.A. z siedzibą w W. (zwanych dalej stroną skarżącą) na opisaną w sentencji decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. W dniu 15 stycznia 2018 r. strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego orzeczenia, uiszczając jednocześnie na rachunek bankowy Sądu kwotę 100 złotych tytułem opłaty kancelaryjnej, która została zaksięgowana pod pozycją 240/2018.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, do których – stosownie do art. 212 oraz art. 211 p.p.s.a. – zalicza się również opłaty sądowe obejmujące m.in. opłatę kacelaryjną.
Zgodnie z art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Wobec powyższego należało stwierdzić, że strona skarżąca uiściła niewymagane koszty sądowe, rozumiane jako różnica między kosztami pobranymi – wynoszącymi 100 złotych – a kosztami należnymi, których w niniejszej sprawie strona nie miała obowiązku ponosić.
Stąd też uiszczona bez wezwania Sądu opłata kancelaryjna – jako nienależna – podlegała zwrotowi na podstawie art. 225 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.