Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Prodziekan Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. skreślił M. S. z listy studentów Zaocznych Studiów Prawa z powodu niedokonania wymaganych opłat za studia, powołując się na §45 ust. 1 pkt 4 Regulaminu Studiów.
Od tej decyzji M. S. wniósł odwołanie. Powołał się na wyrok NSA z dnia 26 września 2003 r., uchylający decyzję Rektora o skreśleniu go z listy studentów, który jego zdaniem nie zmienił jego sytuacji prawnej. Mimo, że powołany wyrok został wydany przed rozpoczęciem roku akademickiego 2003/2004 M. S. nie został wpisany na listę studentów. Dopiero pismem z dnia [...] r. został poinformowany o przyjęciu go na [...] rok ZSP w roku akademickim [...].
Decyzją z dnia [...] r. [...] Prorektor ds. Nauczania Uniwersytetu W. na podstawie art. 143 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.), §4 ust. 1 pkt 2 Zarządzenia nr 8/99 Rektora Uniwersytetu W. z dnia 27 stycznia 1999 r. określającego sprawy zastrzeżone do wyłącznej kompetencji Rektora oraz ustalające zakresy działania Prorektorów oraz §5, §33 ust.3 i 4, §45 ust. 1 Regulaminu studiów uchwalonego przez Senat Uniwersytetu W. w dniu [...] r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r.
W uzasadnieniu wskazano, że Dziekan Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. prawidłowo ustalił stan faktyczny, tj. niedokonanie wymaganej opłaty za semestr, a następnie w oparciu o §45 ust. 1 pkt 4 Regulaminu studiów podjął decyzję o skreśleniu z listy studentów.
Podano, że studia akademickie M. S. rozpoczął w roku akademickim [...]. Zgodnie z zarządzeniem Rektora Uniwersytetu W. Nr 31/98 z dnia 26 maja 1998 r. w sprawie odpłatności za zajęcia dydaktyczne odpłatność obejmowała studentów immatrykulowanych w Uniwersytecie W. od roku 1991/92, czyli studentów którzy rozpoczęli studia przed tym momentem, oraz umożliwienie im ukończenia studiów na dotychczasowych zasadach. Przepis ten został uchylony zarządzeniem nr 34/2001 Rektora Uniwersytetu W. z dnia 2 lipca 2001 r. w sprawie odpłatności za zajęcia dydaktyczne, zgodnie z którym wszyscy studenci, bez względu na to kiedy byli immatrykulowani, zobowiązani są do wnoszenia opłat za zajęcia dydaktyczne.
Podkreślono ponadto, że wyrok NSA z dnia 26 września 2003 r. powołany przez M. S. wpłynął do Uniwersytetu W. dnia [...] r., a zatem nie jest prawdą, że decyzja w sprawie przyjęcia na studia mogła być podjęta przed rozpoczęciem roku akademickiego [...].
Organ odwoławczy poinformował, że dnia [...] r., po ponownym wnikliwym rozpoznaniu sprawy została wydana decyzja o przyjęciu M. S. na [...] rok [...] semestr zaocznych studiów prawa w roku akademickim [...]. W uzasadnieniu decyzji o przyjęciu na studia znalazła się również informacja, że M. S. jest zobowiązany uiścić wymaganą opłatę przed rozpoczęciem każdego semestru oraz, że w przypadku niedokonania tej opłaty nastąpi skreślenie z listy studentów. O zasadach odpłatności za studia był M. S. również poinformowany podczas rozmowy z Dziekanem i nie wystąpił w obowiązującym trybie i terminie o zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty ani w całości, ani w części.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
M. S. zarzucił, że organ II instancji nie ustosunkował się do jego odwołania, czyli naruszył art. 107 §3 kpa. Ponadto Rektor Uniwersytetu W. nie odniósł się do powołanego przez skarżącego w odwołaniu wyroku NSA, jak i kwestii cofnięcia go o semestr. Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie ustalono stan faktyczny niezgodnie z prawdą oraz naruszono zasadę niedziałania prawa wstecz.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z powodów podanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z akt sprawy wynika, że skarżący, pismem z dnia [...] r., zwrócił się do dziekana Zaocznych Studiów Prawa we W. o zgodę na wznowienie studiów w roku akademickim [...].
W piśmie tym istnieje adnotacja z dnia [...] r. prodziekana wyrażającego zgodę na wznowienie studiów na [...] roku od semestru [...] w roku akademickim [...], i wskazującego potrzebę uzupełnienia różnic programowych do [...] r.
Kolejnym pismem, z dnia [...] r., M. S. zwrócił się do Rektora Uniwersytetu W. "o wpis na listę studentów w roku akademickim [...] zgodnie z decyzją dziekana z [...] r.". Pismo to również zaopatrzono adnotacją w postaci zgody na wznowienie studiów od semestru [...] w roku akademickim [...] po dokonaniu płatności i zaliczeniu różnicy programowej. Adnotacja nosi datę: [...] r.
Pismem z dnia [...] r. prodziekan Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. zawiadomił M. S. o skreśleniu go z listy studentów ZSP Uniwersytetu W. z dniem [...] r. z powodu niedokonania wpisu na semestr [...] w roku akademickim [...].
Odwołania M. S. nie uwzględnił Rektor Uniwersytetu W. utrzymując w mocy tę decyzję decyzją z dnia [...] r. Nr [...].
Skutkiem skargi M. S. na tę decyzję Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 26 września 2003 r., sygn. akt II SA/Wr 704/02, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Sąd uznał, iż w sprawie tej organ administracji naruszył przepisy postępowania w takim stopniu, że mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ II instancji w ogóle nie odniósł się do zarzutów odwołania, którego nota bene brak w dostarczonych aktach administracyjnych. Skoro w uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy uznał, że skarżący mógł ukończyć studia bez konieczności wnoszenia opłaty to winien był tę okoliczność skrupulatnie i precyzyjnie sprawdzić. Tymczasem skarżący zasadnie zarzuca, że wznowił studia w roku akademickim [...] i nie został z listy studentów skreślony ani nie wpisano go na semestr (w aktach brak jest na ten temat decyzji właściwego organu).
W związku z powyższym rodzi się wątpliwość co do przedmiotowości wyrażania zgody na wznowienie studiów w roku akademickim [...], w każdym zaś razie ta wątpliwość winna być wyjaśniona. W toku postępowania wobec skarżącego nie uwzględniono słusznego interesu obywatela (art. 7 kpa in fine), pomijając nakazy wynikające z art. 9 kpa (zasada informowania strony o okolicznościach sprawy).
Po otrzymaniu akt sprawy z Sądu prodziekan Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W., pismem z dnia [...] r. Nr [...] przyjął M. S. na [...] rok [...] semestr Studiów Zaocznych Prawa w roku akademickim [...]. W piśmie tym wskazano, iż podejmując decyzję o przyjęciu M. S. na studia w semestrze [...] w roku akademickim [...] wzięto pod uwagę znaczne różnice programowe (§46 ust. 3 Regulaminu). Zgodnie z Zarządzeniem Rektora student zobowiązany jest uiścić wymaganą opłatę przed rozpoczęciem każdego semestru. W przypadku niedokonania wymaganej opłaty za studia, nastąpi skreślenie z listy studentów (§45 ust. 1 pkt 4 Regulaminu).
Zdaniem Sądu, chociaż organy administracji uczelnianej nie odniosły się do wskazań zawartych w przytoczonym fragmencie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2003 r., to w jego następstwie nie mogła zapaść inna czynność jak przyjęcie skarżącego na studia. Jednakże doszło do tego pod tymi samymi warunkami, na jakich została oparta zgoda z dnia [...] r. na wznowienie studiów (uiszczenie opłaty, uwzględnienie różnic programowych).
W cytowanym orzeczeniu NSA z dnia 26 września 2003 r. brak wskazania, czy skarżący powinien uiszczać opłatę za studia, czy też nie. Administracyjne organy orzekające przyjęły natomiast, że skoro opłaty nie zostały wniesione student podlegał skreśleniu. Potrzeba ich wniesienia wynika natomiast z cytowanych: ustawy o szkolnictwie wyższym, wydanego na jej podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 sierpnia 1991 r. w sprawie zasad gospodarki finansowej uczelni, a także stosownego zarządzenia Rektora Uniwersytetu W.. Do skonkretyzowania tych zasad zostały upoważnione organy uczelni, zatem władne były uregulować kwestię opłat tak jak czyniły to zarządzenia Rektora Uniwersytetu W. z dnia 26 maja 1998 r., a następnie z dnia 2 lipca 2001 r., a więc objąć odpłatnością za studia wszystkich studentów studiów zaocznych, wieczorowych i eksternistycznych bez względu na chwilę ich rozpoczęcia. Sąd nie może natomiast swą oceną obejmować zasadności usunięcia różnic programowych, na jakie zwrócono uwagę w cytowanej zgodzie i przyjęciu na studia po wyroku Sądu z dnia 26 września 2003 r.
Z tych względów Sąd uznał, że zaskarżone decyzje odpowiadają prawu i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.